Eskiden kadınlar neden tarihte bu kadar az yer alıyor? Bunun sebebi erkekler midir?

Bilakis tarihte kadınlar çok etkin rol almışlardır, fakat bunun varlığını ve sürdürülmesini istemeyen zihniyet , tarihe dayalı kitap ve belgeleri yakmış denize dökmüş ve önemli çoğunluğunu hurda kağıt olarak satmıştır. Bunların değerli evrak kitap ve kayıt tutanakları olduğunu farkeden alıcılar saklamışlardır. Bunlardan biri ibni sinanın tıp kanunu kitabı olmakla birlikte bu gün devlet kayıtları, toplumsal kayıtlar, kısaca yaşama dair insana tabiata ve hayvanlara dair kayıtların olduğu bir çok belge kitap tutanak Bulgaristan devlet kütüphanesinde yer almaktadır.

Evet, kadınların tarihte az yer almasının en büyük sebeplerinden biri erkek egemen sistemlerdir. Ama bu, tüm erkekleri suçlamak değil; yüzyıllar boyunca kurulmuş düzenin, geleneklerin ve gücün kimin elinde olduğunun bir sonucudur.

Kadınlar tarih boyunca hep vardı. Ürettiler, direndiler, yön verdiler, sevdiler, çocuk büyüttüler, bazen kraliçe oldular, bazen savaşçı. Ama tarih çoğunlukla erkekler tarafından yazıldı ve yazılanlar da erkeklerin yaptığı şeylerdi. Kadınların rolleri küçümsendi, göz ardı edildi ya da hiç kayda geçmedi.

Kadınların eğitime erişimi uzun yıllar kısıtlıydı, yazılı belgelerden uzak tutuluyorlardı. Siyaset, bilim, sanat gibi alanlara girmeleri yasak ya da çok zordu. O yüzden bu alanlarda iz bırakmaları da engellenmiş oldu. O izler vardı ama çoğu zaman silindi, yok sayıldı ya da bir erkeğin başarısı gibi sunuldu.

Eskiden kadınların tarihte bu kadar az yer almasının temelinde sadece erkekler değil, o dönemlerin sistemleri, anlayışları, hatta toplumun kendisi var. Erkek egemen yapılar, kadınları ikinci plana itmekle kalmadı; onların başarılarını, fikirlerini, hatta varlıklarını bile görmezden geldi. Oysa kadınlar hep vardı, savaş meydanlarında da, bilimde de, edebiyatta da... Ama isimleri ya susturuldu ya da bir başkasının başarısı gibi gösterildi. Erkekler bu sistemin görünen yüzüydü belki ama asıl sorun, kadının sesinin duyulmasına izin vermeyen toplumsal yapının kendisiydi. Bu sessizlik yıllarca sürdü, ama artık tarih yeniden yazılıyor.

Eski zamanlarda devlet yönetimi toplum kültürleri şimdiki kadar medeni değildi. Kadınlar siyaset politika savaş bilim felsefe gibi şeylere konu edilmezdi. Dönüm noktası aslında kadınların da eğitim görmeye başladığı medeni çağda gerçekleşti. Din baskısı yönetimsel süreçler cariye dönemi aslında kadınların kısıtlanması ve bir araç olarak görülmesi ne zaman son bulduysa o zaman dengeler değişti.