Kötü karaktrli bir annem var onun çocuğu olmaktan bile utanıyorum sizce insan annesiyle kendini özdeşleştirmek zorunda mı?

Babamdan faydalı şeyler öğrendim babamı örnek aldım ama annem genç olduğu halde bilerek isteyerek cahil kalan hem karaktersiz yalancı güvenilmez tek bildiği bütün gün yatmak huzursuzluk çıkartmak ve dışarıdaki insanlara yaranmak olan biriydi hayatı boyunca tek hobisi arkadaşları ve mağdur rolü yapmak başka hiçbir şey yok.

Önceden ona empati gösterirdim ne olursa olsun ama şimdi saçma geliyor imkanı zamanı olduğu halde bir insanın kendini geliştirmeyip böyle berbat bir hayat yaşamayı seçmesi acizlikten başka bir şey değil. Annemden öğrenemediğim herşeyi kendi kendime öğrendim ya da başka kadınlardan.

Güncellemeler
1 yıl
Bana faydası dokunmadığı gibi ben onun gibi değilim hobilerim var kendime bakıyorum para kazanıp kendime harcıyorum diye beni hep suçlu hissettirdi. Kendi berbat bi hayat yaşadığı yetmezmiş gibi beni de aynı şekilde yapardı eğer saf olsaydım. Yani her anne kutsal değil böyle kötü niyetli anneler de var nedensizce kötü
Kötü karaktrli bir annem var onun çocuğu olmaktan bile utanıyorum sizce insan annesiyle kendini özdeşleştirmek zorunda mı?
Cevapla