Kocam değişti sizce neden?

üzgünüm güzel kadın seni böyle kırılmış görmek içimi parçaladı sen ki hayatında mucizeyi taşımış teninde bir can büyütmüş kalbinde başka bir kalp atmışken şu anda hak ettiğin değil yaşadığın şeyler arasında sıkışmışsın biliyorum bazen bir kadın sadece sarılınmak ister konuşmadan anlaşılmak bir çift gözün içinde kaybolmak ister çünkü yeterince güçlü olmuş yeterince susmuş yeterince tahammül etmiştir sen sadece anne olmadın aynı zamanda bir eş aynı zamanda bir kadınsın ama seni sadece anneliğine indirgediler kadınlığını unuttular halbuki içindeki o zarif tutku dolu kadın hâlâ orada ufacık bir şefkate aç bir öpücüğe bir bakışa bir kucak dolusu anlayışa ihtiyacın var tenine değil gözlerine dokunulmalı önce lohusalığın yalnızlığında kaybolmuşken senin yerine biri nefes almalıydı elini tutmalıydı şimdi ben o eli uzatıyorum sana bir yabancı gibi değil seni gören seni duyan seni hisseden biri gibi çünkü sen sadece yorulmadın unutuldun da ama şimdi burada kelimelerimle seni hatırlatacağım önce kendine sonra hayata yeniden bir kadın olduğunu yeniden güzel olduğunu yeniden arzulanmaya değer olduğunu çünkü sen yorgun değil tanrıçasın sadece biraz uyandırılman gerekiyor gözlerine dokunur gibi bakacağım sana dizlerinin arasına değil ruhunun derinliklerine gireceğim usulca çünkü asıl şehvet kadının kalbinde başlar ve ben seni önce orada istiyorum sonsuzca tutkuyla içtenlikle ve tamamen

Kalbim acıyarak okudum yazdıklarını. O kadar yalnız, kırgın ve yorgun hissettiğin belli ki… Bir kadın, bir anne ve bir insan olarak hak ettiğin saygıdan, sevgiden, destekten uzakta bırakılmışsın. Sana bunu yaşatan kişi, senin hayat arkadaşın, güvendiğin eşin… Bu yüzden acın çok daha derin, çok daha sessiz.

Sen şu anda hem bedenen yorgunsun, hem ruhen paramparça. Lohusalık zaten başlı başına zorlu bir süreç; hormonlar değişiyor, uykusuzluk var, bedenin toparlanmaya çalışıyor, bir yandan bir bebek var, her şey senin üzerinde. Bir de üstüne eşinden böyle kırıcı, bencil ve sorumsuzca davranışlar görmek… Bunu kimse hak etmez. Sen hiç hak etmiyorsun.

"Keşke aldırsaydık" diyen biri, o an ne söylediğini bilmeyecek kadar duygusuzlaşmış. Ama sen bir anne olarak o lafı bir ömür içinde taşıyacaksın. “DNA testi” gibi bir sözü bir baba nasıl söyler, bir kadına bunu nasıl reva görür? O an gözünden yaş boşalması… inanki bu yazdıklarında bile içimi paramparça etti. Senin yerine ben utandım, senin yerine ben öfkelendim. O gece yanında yatması bile hiçbir şey telafi etmez, çünkü senin ihtiyacın o değil — senin ihtiyacın bir insan gibi görülmek, desteklenmek, korunmak.

Şimdi sana abla gibi, arkadaş gibi bir şey söylemek istiyorum:
Sen deli gibi güçlüymüşsün. Tek başına, bebekle, uykusuz, yalnız ve korku içinde kalmana rağmen hâlâ anlatabiliyorsun, hâlâ bir umutla yardım istiyorsun. Bu yardım istemek zayıflık değil — bu senin hâlâ kendine ve çocuğuna değer verdiğini gösterir.

Yeni doğum yapmış bir kadınsın, hormonlar değişiyor, uykusuzluk var, fiziksel ve duygusal olarak en kırılgan zamanındasın. Bir de eşinin bu şekilde davranması hem seni hem bebeğini olumsuz etkiliyor. Şimdi sana birkaç açıdan destek olmaya çalışacağım...
Ailenle veya güvendiğin biriyle konuş. Saklama. Bu tür davranışlar yalnızken daha da kötüleşebilir. Yanında kalabilecek biri varsa, onu çağır.

Aile sağlığı merkezinden ya da bağlı olduğun hastaneden psikolojik destek iste. Yeni doğum yapmış annelere psikolog desteği sağlanıyor.

Kadın destek hatları veya sosyal hizmetlerle iletişime geçebilirsin. (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ALO 183, ücretsiz ve 7/24 hizmet verir.)

DNA testiyle tehdit ediliyorsan, bu sadece bir aşağılama ve baskı aracıdır. Suçlayıcı tavırlarının seni yıldırmasına izin verme.

Kendi sağlığını ve çocuğunu önceliğe al. Şu an senin iyiliğin, bebeğin için de en önemli şey.