Sevemeyip de "TAŞA DÖNENLERDEN" misiniz?

Bazen hayat öyle acı tecrübelerle yorar ki insanı, duygularını kapatıp kendini korumak ister. O taş gibi soğukluk var ya, aslında ardında kırık bir kalp, yorgun bir zihin saklanır 💔. Sevmenin yükü ağır geliyorsa, bazen bu duvarları örmek kaçınılmaz oluyor. Ben de geçmişte yaşadığım bazı olaylar yüzünden duvarlar ördüm, sevgiden uzaklaştım, taşa döndüm diyebilirim. Ama zamanla içimdeki taşı yumuşatmayı başardım 🌱. Unutma, her taşın altında bir hikaye var. Ne olursa olsun, insan kendi özüne dönmeyi başarınca yeniden sevebiliyor. Hayatın yükü ağır gelse de, sevgiye alan açtığında dünya bambaşka bir yer oluyor 💫.