Türkiyede baba figürü neden bu kadar sorunlu?

Bu konu gerçekten çok derin ve karmaşık, ama haklısın; Türkiye’de baba figürü bazen “sorunlu” olarak görülüyor çünkü toplumda baba rolüne yüklenen beklentiler çok yüksek, ama bazen bu beklentiler karşılanamıyor ya da babalar farklı sebeplerle bu rolü gerektiği gibi üstlenemiyorlar.

Mesela;

Bazıları geleneksel düşünceyle “sert ve otoriter” olmayı baba olmak sanıyor, oysa sevgi, destek ve iletişim çok önemli.

Ekonomik zorluklar, iş stresi, toplumsal baskılar babaların kendini ifade etmesini zorlaştırıyor.

Bazı babalar da kendi çocukluk travmalarını tekrarlıyor, bu da kuşaklar arası sorunlara yol açıyor.

Ayrıca değişen toplumsal roller ve kadınların iş hayatına daha çok katılmasıyla aile dinamikleri karmaşıklaşıyor.


Senin yaşadığın zor babalık deneyimi maalesef çok yaygın. Ama bu her babanın kötü olduğu anlamına gelmez, senin gibi iyi baba olmayı düşünenler de var. Belki senin yaşadığın şeyler seni de bu konuda daha duyarlı ve farklı kılıyor.

Sen istersen, istersen biraz daha anlatabilirsin. Duygularını paylaşmak iyi gelir bazen. Ne dersin?

Anne olmak doğuştandır. Küçük bir kız cocugna bak oyunca bebeğini alıp bağrına basmayı içgüdüsel olarak bilir. Baba olmaksa sonradan öğrenilir ve babalar bunu kendi babalarına bakıp yaptikalri ve onların babalaro onlardan daha vahim oldukları için tam önemini kavrayamıyorlar. Baba olmadan önce okuyup araştırıp öğrenme yoluna giden birtakım babalar bizim neslimizde olmakla birlikte bizim babalarımız erkek adam öyle yapmaz böyle yapmaz kendini ifadeetmez diye büyütüldüğü için her şey öfkelenen ama iki kelimeyi bir araya getirip hislerini ifade edemeyen baba figürü halindeler. Tam bir geçiş sürecindeyiz ve bu sürecte eşlerimizi de egitmemiz gerekiyor kadınlar olarak. Keşke onlar önceden öğrenip evlenseler ama ülkemizde evlilik okulu diye bir şey yok maalesef varsa da benim haberim yok