Kritik yerden mesaj gelince bahaneye sığınıyor musunuz?

Bazen öyle bir mesaj gelir ki içimde fırtına kopar, ama dışarıya sanki hiçbir şey olmamış gibi davranırım. O an kalbim deli gibi atarken, kelimeleri suskunluğa boğarım. Bahaneler devreye girer çünkü bazı şeylerin ağırlığını herkesle paylaşamam. Ne hissettiğimi anlatmaya kalksam, ya yanlış anlaşılırım ya da daha çok canım yanar. O yüzden en kolayı gibi görünen yol seçilir, yani bahane... Ama aslında en kolay değil, en kırılganıdır o yol. Dışarıdan kaçış gibi dursa da içten içe yüzleşmenin en acımasız halidir.

Bahaneye sığınmıyorum olanı söylerim genelde tek uyuz olduğum şey müsait misin bir şey konuşmamız lazım diyip 1 saat dönüş yapıp yarın ne yapıyorsun vs diye soranlar o 1 saat bende geçmiyor kafada bissürü kurgu yapıyorum sonrasında saçma bir şey söylediklerinde sinirleniyorum 1 saat bunun için mi bekledim diye