Ben 30 yaşındayım ama liseden beri arkadaşlarım az ve öz olmuştur. Gruplarla asla takılmam, derin sohbetler edebildiğim, kendim olabildigim rol yapmadığım , beni yalandan sürekli arayıp darlamayan iyi günde de kötü günde de yanımda olan insanlar isterim. (Ben de aynı şekilde davranırım tabiki)
Ama is hayati dolayısıyla tanıştığım ara ara dışarıda görüştüğüm bir grup var. Grup olunca muhakkak sevmediğin, gözüne batan tipler de oluyor. Kendimde şunu fark ettim 3 5 buluşmaya gidince ne kadar eğlencem de bu insanlarla özüm gibi davranamıyorum. Yanlış anlaşılırm korkusu , ortak olmayan hobilerle ilgili uzun uzun gereksiz konuşmalar, dedikodular, masadan kalkınca acaba benim de arkamdan sallanir mi korkusu..
En son hatta ala ala samsung mu aldın, iphone alsaydin ya gibi bir cümle kullanildi ben 1 yıla yakın işsizken. hayirli olsun, güle güle kullan demek yerine... buna benzer birçok şey iste.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer