Toplumun yaptıklarını taklit ederek yaşamak kendi seçimimiz mi oluyor?

İnsanlar tarım devrimine gıdanın sürdürülebilir olmasını ilk kez keşfettiğimiz için önem atfeder.

Oysa devrimin asıl önemi, toplum denilen oluşumda bireyselliğin türlü seçim, kural, söylence ve zorlamalarla baskılanarak, keşfedilen yeni toplumsal rollerin bireylere dayatılabilineceği fikrinide ilk defa keşfediyor olmasındadır.

Günümüzde bu davranışsal mirası sıkı sıkıya yaşatıyoruz. O günlerden tek farkımız artan nüfus, çeşitlenen meslek ve geliştirdiğimiz araçların çokluğu.

İnsan bireysel olarak bu binlerce yıllık pranganın zinciri kırabilecek güçte değil. Çevresinde dönen olaylarda birşeylerin garip olduğunu farketmeye başladığında ya bireyselliği için mücadele etmeyi ya da toplumsallaşmanın görece huzurlu esaretini seçme ikileminde kalıyor. Ve insanlar yanlışta olsa bireyselliğin özgürlüğü yerine taklitçi çoğulculukta gizlenmeyi, yaşamı için daha kabul edilir buluyor.