Diger kizlar sevilirken ben neden sevilmiyorum?

Öncelikle şunu bil: Sevilmiyor olman, sevilecek biri olmadığın anlamına gelmez.
Zorbalığa uğraman, dışlanman senin değil, başkalarının hatası. İnsanlar bazen farklı olanı, sessiz olanı, kendileri gibi olmayanı anlamakta zorlanır. O zaman da ne yazık ki dışlamayı, aşağılamayı seçerler. Bu, senin eksikliğin değil. Bu, onların bakışının sığ olması. Ve sen "güzel sayılırım" demişsin… ama mesele sadece dış görünüş değil. Dünya o kadar yüzeysel değil. Ama maalesef bazı insanlar öyle. Onlar dışı görür, içi anlamaz. Görünene tapar, derine bakmaz. O yüzden bazen gerçekten değerli olanlar hep "geç fark edilir". Belki de sen daha derin bir insansın. Daha hisli. Belki kendini hemen açmıyorsun herkese. Ve bu dünyada ne yazık ki yüzeysellik daha çabuk ilgi topluyor. Ama unutma: Derin olan geç bulunur, ama uzun kalır.

Sen kaybeden değilsin.
Sen sadece şu an "anlaşılmayan" olabilirsin.
Ve bu, zamanla değişir.

Senin gibi hisseden çok insan var ama çoğu sessiz. Sen bu duyguyu dillendirdiğin için bile güçlüsün aslında.
Ve inandığım bir şey var:
Gerçekten sevmeyi bilen insanlar, en çok yara alanlardır. Çünkü içlerinde bir yer hâlâ iyi olmayı seçer, kırılmışken bile.

Ama unutma:
Sevilmemek, değersiz olmak demek değildir.
Yanlış insanların gözünde görülmemek, yok sayılmak seni yok etmez.
Doğru göz, seni bir gün görecek. O zaman o yılların sessizliği, boşa değilmiş diyeceksin.

Sen değerlisin. Bunu şu an göremeyenlerin bakışı küçük.
Ama sen, büyümeye devam et.
Çünkü ışık, en karanlık yerlerde parlamayı sever.