Sizce bu dünyadaki en acı gerçek nedir?

Ya ben hani Sana özel bir yorum yapmak istemiyor musun Ben hep merak etmişimdir biliyor musun Bir Kadın gerçekten ölümü gördüğü zaman ne hissediyor ya bir kadın demeyeyim de bir kız olabilir hani İşte karşı cinsten birisi?
Yani Mesela ben şöyle bir duyguya kapılıyorum bilmiyorum kadınlarda böyle bir duygu var mı ya hani bu dünyada Nasıl olsa Geldik Gidiyoruz yani yaşadık öldük bitti her şey bitecek yok olup gideceğiz yani gerçekten Allah olsaydı zaten bizi bu hale düşürmezdi falan gibi düşünce giriyorum tamam mı acaba kadınlar ne hissediyor ölüm karşısında?
Hani merak ettiğim bir duygu mesela Cuma günü cumaya gidiyorsun hani benim cumaya falan gitmiyorum Bu arada bıraktım her şeyimi inancı falan bıraktım Müslüman bir erkek yoldan geçerken bir kadını gördü Hani bakar bakmaz o tartışmamız burası değil veya kadın oradan geçer geçmez giyinir giymez bunlar değil bir kadın öyle evi gördü oradan kendi bedenini sergilediğini gördü bu kadın Neyse diyor mesela? Hani ben kadının inancını sorgulamak bana düşmüyor ama ya şöyle düşünüyorum ben o kadın müslüman ve bir gün öldüğünü düşünecek ölecek Sonuçta Hani hayatın acı gerçeği merak ediyor Mesela lan bu tabutun içine Ben de sokacaklar bir gün diyor mu kendisi? Ha bir bazı erkekler vardı kendi mezarını kazdırır ölüme hazırlanır biliyor musun?

Her gün vücudumuzda onlarca hücre yıpranarak ölüyor. Yine hücre bölünmesiyle onca hücrede doğmuş olarak çokluğu koruyoruz. İnsanlığa dair insanın ölümü de böyle. Ve canlılara dair genel anlam da canlının doğumu ve ölümü de böyledir. Ve yaşamak ancak bütünlüktedir. Biz şu an yaşarken aslında geçmişi ve geleceği bir yaşıyoruz. Yani sonsuz yaşıyoruz. Sonlu ölüyoruz. Ölüm acı değil tatlı. Aslına bakarsan doğum acı verir. Her anlamda doğum acı verir. Özellik düşünsel anlamda bir fikir ortaya koymak filan büyük bir çaba gerektirir. Ölümün acı gelmesi canı yaşam içinde geçişkenliğin tıkanması sonucu aşma problemi acı doğurur. Bu da aslında ana yeniden doğmakla alakalıdır. Ölen bir yakımız karşısında acı hissetmemiz onunla kendimizin yok olmasıdır. Diğer bir taraftan bünyemizdeki bir hastalığın sebep olduğu tıkanıklığın çözülmesi gibi bir acıdır ölen yakınımıza doyduğumuz acı. Oda aramızdan çözülerek bizden canlı bağlarımızın yani sosyal ilişkilerimizin sonlanmasıyla koparak ruhumuzu germesi ve canımızı acıtmasıdır. Dünyada ki asıl acı gerçek doğumdur. Doğum aynı zamanda ölümü hak kazanmamızdır.