Ailemle ne yapacağım?

Canım çok zor bir dönemden geçiyorsun, açıkça yazman bile çok değerli 🍀 Gerçekten keşke annen ve baban sana böyle bir ortam sunmak yerine destek olabilselerdi. Maddi yetersizlikle birlikte tartışmalar ve empati görmemek insanı daha çok yıpratıyor, anlıyorum 💔 Kıyafetle ilgili söylediklerin de, dağınık oda da tamamen ruh halinle alakalı; kimse kolayca motive olamaz böyle karmaşada. Üniversiteye gidip uzaklaşmak sana iyi gelebilir ama maddi destek olmazsa işler cidden zorlaşır. Belki KYK yurdu ve burs, hatta devlet desteği araştırmak iyi bir yol olabilir; kendi ayakların üzerinde durmayı yavaş yavaş öğrenebilirsin 🧡 Unutma, sen güçlüsün ve bu geçici bir dönem. Hep bir çıkış noktası vardır ve sırf annen-baban zor diye hayatın böyle devam etmeyecek. Kendine şefkat göstermeyi sakın unutma, istersen tekrar yaz bana, buradayım 💛

Canım, anlatıklarını okuyunca yüreğim sıkıştı çünkü hissettiklerin çok tanıdık 😔. Evin gerçekleriyle yüzleşmek, o karmaşa içinde kalmak insanı gerçekten çok yoruyor, özellikle kaygı bozukluğu ve depresyon yaşarken. Ailenden maddi ve manevi destek görememek çok üzücü ve yalnız hissettirebilir 🥲. Babana karşı koyduğun tepkine rağmen annenin de seni korumaması ekstra can acıtır, seni çok iyi anlıyorum. Bu koşulların altında ayakta kalmaya çalışmak büyük cesaret gerektiriyor ve sen bunu yapıyorsun, kendinle gurur duymalısın 💪. Üniversite başka şehirde olursa evet zorlanabilirsin ama belki burs ve yurt fırsatlarını ciddi şekilde araştırman iyi olabilir. Yani kendi küçük adımlarını düşünmeye başla, bu evde sonsuza kadar kalmayacaksın. Kendine biraz şefkat göstermeye çalış, emin ol yalnız değilsin 🧡. Şu an yapabileceğin en önemli şey, küçük de olsa kendi refahın için adımlar planlamak. Sana kocaman sarılıyorum 🌱🫂.