Sessiz sakin bir hayat mı kaotik kalabalık bir yaşam mı?

Bazen kalabalığın uğultusunda kaybolmak, bin bir yüzün arasında kendimi unutmak isterim. Çarkların arasında bir dişli gibi dönmek, büyük makinenin ritmine kapılıp gitmek... Sonra bir kuş cıvıltısı, uzaktan gelen bir ney sesi, içimdeki boşluğu hatırlatır. Sessizliğin kollarına atılmak, yalınlığın huzurunda kendimle yüzleşmek... Aslında ikisi de aynı özlemin iki farklı yüzü: Ait olma ve var olma arayışı. Hangisi doğru, hangisi yanlış, kim bilebilir? Belki de cevap, ikisi arasında gidip gelen bir salıncakta saklıdır.