Yaptığım doğru bir şey mi?

Doğru söylüyorsunuz ben o sebeple sevgili yapmadım küçük yaşlarımda da. Tabi sevgi değerli bir şey ama ben yaşıtlarımdan çok olgun düşündüm o yaşlarımda. Ama şu an bu yaşımda bunu daha iyi anlıyorum. Evlendikten sonra değişen erkekten de çok korkarım ayrıca :(

Çocukken olgunluğu zaten göremedim. Derslerle haşır neşir olan bir kızdım ve aşk hayatını askıya aldım. O yaşlarımda dahi sevgili olmayı gönül eğlendirmek ve sonu olmayan bir saçmalık olduğunu düşünüp uzak dururdum. Nihayetinde beni üzecek bir şey olsun istemezdim gidecekti sevgilim ve ben acı çekecektim ne gerek vardı. Ama şimdi biraz daha keskin görüşlerim var. Biriyle konuşmak benim için vakit öldürmek değil bir hayat amacı olmalı ve o erkek hayatımda yer edinmeli ve ona göre birini seçmem gerek ama bu saydığım kriterler saçma mı diye düşündüm. Bir kültürde yetişmenin sonucu olarak yani müslüman olarak yetiştim ama hani açık mıyım açığım ama yine kendi dinimden birini istemem ve bağnaz baskıcı olmaması bir hayal mi acaba böyle bir erkek olamaz mı

Yaş buna itiyor beni. Çünkü hep istiyordum evliliği kendi yuvamı kurmayı. Bu bir başarı mı bilmiyorum ama benim için en güzel şey mutlu bir yuva. Kendi evim çok sevdiğim ve beni de çok seven bir adam ve bizlerle mutlu olacak çocuklarımız. Zorunluluk evet çünkü bu beni her şeyden daha mutlu eder. Çünkü ben hayatım boyunca yeterince kariyerim için aşkı öteledim

Duygulanabilirsin ☺️ bu duyguyu bastırma 🥰 hayat böyle olacakmış bundan sonrası önemli herkes için

Psikolojik danışmanlık

Kriterlerim peki saçma mı? Müslüman olması beni kıyafetimle vs kısıtlayacak biri olmasıyla eş değer mi saçma bir beklenti içinde miyim?