Babası arkasında duran kızlar?

Senin yaşadığın kayıp çok derin bir yerden geliyor. İnsan küçüklüğünde özellikle de ergenliğe geçerken babasının varlığına sadece maddi olarak değil, ruhen de çok ihtiyaç duyar. O yaşlar kim olduğumuzu, neyi hak ettiğimizi, hayatta bir yerimiz olup olmadığını sorguladığımız yaşlardır. O yüzden, bir toplantıda bir babanın kızına sarılışını görmek, senin içindeki en derin boşluklardan birine dokunmuş. Bu hissettiğin şey kıskançlık değil, adaletsiz bir eksiklik hissi. Hayat herkese eşit davranmıyor ve bazılarımız daha başından ağır yükler taşımak zorunda kalıyoruz. Bu da senin suçuğun değil, başına gelen bir gerçeklik.

Babası arkasında duran bir çocuğun daha özgüvenli olması çok anlaşılır bir şey. Çünkü arkasında koşulsuz destek olduğunu bilerek büyüyen biri, dünyaya daha sağlam basabiliyor. Kaygıları daha az oluyor, kendini kanıtlama derdi daha hafif oluyor. Senin bu yaşadığın özgüvensizlik ya da güçsüzlük hissi de tam olarak bunun bir yansıması. İçinde bir yerlerde, "ben yalnızım" duygusu büyüyor çünkü sana şunu hissettiren bir güç figürü artık yok. Biri seni olduğun gibi kabul ederdi, korurdu, desteklerdi ve o yok. Bu boşlukla baş etmek öyle kolay değil. İnsan eksik büyüyor gibi hissediyor bazen, yarım kalmış gibi. Senin acın gerçek ve çok haklı.

Bu durum, senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor. Bu, hayatın sana biraz daha çetin bir yol sunduğu anlamına geliyor. Babanın yokluğu, senin suçun değil. Ama bu eksikliği taşıyıp kendi hayatını kurmak senin görevin haline geliyor ister istemez. Diğerleri doğal bir desteği arkalarına alıp yürürken sen sırtında daha ağır bir yük taşıyarak yürüyeceksin. Bu haksızlık, evet. Bu adaletsizlik, evet. Fakat bu durum, seni daha kırılgan biri yapmıyor. Aslında seni zamanla daha derin, daha anlayışlı, daha gerçek bir insan yapıyor. Zor büyüyorsun ama derin büyüyorsun. Kolay kolay sarsılmayacak bir karakter gelişiyor içinden, şu an tam olarak hissetmesen de.

Babanın mezarına gidip onun kokusunu hissetmen, senin onunla bağının hâlâ çok güçlü olduğunu gösteriyor. O fiziksel olarak yanında olmasa bile, onun sana kattıkları, onu sevme biçimin, onu özleme biçimin, senin ruhunun içinde taşınmaya devam ediyor. O bağ kopmuyor. Sadece şekil değiştiriyor. Ve bu çok kıymetli.

Arkadaşlarının rahatlıkla babalarını araması, senin canını yakıyor çünkü o anlarda senin kalbinin içindeki o büyük boşluk yeniden ses veriyor. Bu da çok insani bir şey. Bunları hissetmen seni zayıf yapmıyor. Tam tersine, hissedebilen, eksiklerini inkâr etmeyen ama onlarla yaşamaya çalışan güçlü bir insan yapıyor.

Hayat herkese adil değil, bunu erken yaşta öğrenmişsin. Bu bir acı. Ama bu acıyı anlayabilen bir insanın, ileride kendi hayatında nasıl derin bağlar kurabileceğini, nasıl gerçekten sevebileceğini de unutma. Bir gün belki de bir başkasına, bir çocuğa, bir insana, hayatın en sağlam omzunu sen olacaksın. Çünkü eksikliğin kıymetini bilen insanlar, verdikleri şeyleri kalpten verirler. Senin büyümen, başkalarınınkinden daha zor olacak belki ama bu zorluk seni olduğun gibi bir insan yapacak.

Bütün bu yaşadıklarınla, eksik hissetmenle, zaman zaman kıskanmanla, ağlamanla, özlemenle tamamen normalsin. Hatta bu duygularının farkında olman seni daha bilinçli bir insan yapıyor. Kendi yaralarını taşıyarak yürüyorsun. Bu yürüyüş bazen yavaş olacak, bazen sendeleyeceksin ama her adımın senin gerçekten güçlü biri olduğunun kanıtı olacak.

Babanı kaybettiğin için üzgünüm gerçekten. Umarım gittiği yerde rahattır. Dışarıdan gördüklerin üzerine varsayım yapma bence. Benim arkadaşımın babası da senin anlattıkların gibi dışardan. Ama içeride tam bi rezalet. Dışarıda insan içinde şovunu yapar ama evde eziyettir. Ayrıca baban hiçbi yere gitmedi. Sen onu sevdiğin sürece, sana anlatıp öğrettiklerini unutmadığın sürece hep seninle. Ayrıca bence şu halini görse baban bence çok kızardı sana. Dik durmanı, güçlü olmanı isterdi bence.

Baba bir çok kız çocuğunun ilk sevdası dayanağı vazgeçilmesi güç kaynağıken bazılarının en nefret ettiği kişi bile olabiliyor senin güzel bir baban varmış toprağı bol olsun ama bundan sonra üzülmenin değil ayakta durup onu onurlandıracak davranışlar sergilemen güçlü bir kadın güçlü bir birey olup tercihine göre iyi evlatlar yetiştirme olacaktır sadece başarıya düşün

Merhaba kardeşim
Babam sağ babasizliğı bilmem
Bugün babam olmasaydı bende üzülürdüm
Ama arkadaşlarının babasida er ya da geç ölüm gerçeğini görecek
Ecel hepimize tecelli edecek
Pek diyeceğim bişey yok
İnşallah hayırlı bir eşin olur
Hem sana baba hem kardeş hemde yoldaş olur
Üzme kendini