İslamiyette mezhepçilik yokken insanlar neden haşa varmış gibi davranıyor?

Selefilere kalsa peygambere de gerek yok diyecekler nerdeyse. Ayetleri meallere göre değil , iyi bir tefsire göre okumak gerek. Önunde arkasında hangi ayet var , nerede ne zaman niye inmiş onları araştırmak lazım. O yüzden ana dilimiz olmadığı için direkt mealden Kur'an okumak caiz değil. Arapça çok geniş bir dil , minicik bi harf hatası bile konuyu bambaşka hale getiriyor. Şimdiki şia severler de ya da ona hizmet edenlerde , hadis inkarcilarida bu yollara başvuruyor. Ama herkesin arkasında bir hocanin olduğu dernek ya da vakıf olduğu halde kendilerini en iyisi olduğunu söylediği halde mezheplere laf ediyorlar. Bazi fikir ayrılıkları doğaldır, çünkü kesin kanıtı yoktur. Mesela abdesti bozan hallerde birisi kan çıkınca bozulur, diğeri bozulmaz der , çünkü tatbikati yok bunun. Rivayetlere göre yorumlar var. O yüzden geçmişte bu konulara kafa yoran itikat alimleri de kendilerine mantıklı yolları seçmiş. Kişinin kendisinde de akıl olduğu sürece mantıklı olanın fikrinden ilerleyebilme olayına mezhep diyoruz.