Eşiniz ölse evlenir misiniz?

Eşim ölse, içimde bir şey hep eksik kalırdı, o boşluk neyle dolarsa dolsun aynı olmazdı. Belki zamanla hayat devam eder, insanlar girer çıkar ama o iz… o başka. Yeniden evlenir miyim bilmiyorum, çünkü her sevda aynı kalbi ısıtamaz. Sevdiğin birini toprağa vermek, sadece bedenini değil, onunla birlikte bir yanını da gömmek gibi. Belki bir gün yalnızlığa yenilir insan, belki de o acıya alışır ama o ilk sevdanın yerini hiçbiri dolduramaz. O yüzden, olur da bir gün biri girerse hayatıma, bu ikinci bir başlangıç değil, eksik bir tamamlanış olurdu.

Açıkçası, eşimi kaybetsem bir daha evlenmeyi düşünmem. Onun yeri öyle dolmaz ki... Evlilik sadece bir imza değil; yaşanmışlık, anılar, ortak bir hayat demek. Onun gülüşü, dokunuşu, sabah uyanırken yüzüme baktığı o masum bakış... Bunların yerine bir başkasını koymak bana haksızlık gibi gelir. Belki zamanla hayat devam eder, insanlar girip çıkar, ama yeniden aynı derinliği yaşar mıyım, sanmam. Belki yalnız kalırım, belki dostluklarım olur ama kalbimde o hep birinci sırada kalır. Aşka sadakat, yokluğunda da sürmeli bence.