Elimden geleni yapıyorum yinede olmuyor?

Bak benim başıma bir sürü kötü şey geldi. Normalde böyle ulu orta yorumlarda anlatmam. Ama sana bahsedeceğim.

14 yaşımda annemle babamın ayrıldı. Babam bizi bırakıp gitti. Annem sonra biriyle evlenmek istedi git dedim gitti ve hiç arayıp sormadı. Sadece 6-7 sene önce barıştık. Sonra arkadaşım dediğim bir kıza aşık oldum. Onu kaybetmemek için açılmaya korktum. Açılmaya niyet ettikten hemen sonra tecavüze uğrayıp öldürüldüğü haberini aldım. Bu travmayı çok zor atlattım. Daha sonra hayatıma zar zor da olsa birini aldım. O zamanlar maddi durumum berbattı. "Kazandığın parayla bana bakamazsın" Dedi. Çünkü yaşadıklarımdan dolayı meslek edinememiştim.

Tüm akrablarım beni dışladı. Çocukluk arkadaşlarım beni dışladı. Maddi durumum kötü diye düğününe çağırmayan çocukluk arkadaşım oldu.

Bu süreçte beni ayakta tutan tek şey, yazdığım şiirler ve kediler oldu. Sonra askere gitmeye karar verdim. Askerde devrem, kardeşim dediğim adam Kobani olaylarında gözümün önünde göğsünden vuruldu ve yatalak kaldı (Şırnak'ta). Sonra İzmir'li hemşehrim olan bir komutan, bir gece ben şiir karalarken merak edip okumak istedi ve okudu.

"Ne mezunusun Arif sen?" dedi. Liseyi okuyamadığımı söyleyince, hayat hikayemi dinledi. Bana; "ailene inat, o tüm şerefsizlere inat okuyacaksın" Dedi ve benden söz istedi.

Ben sözü verdikten sonra beni açıktan liseye yazdı. Bana, ünv yi kazanana kadar maddi destek vereceğini söyledi.

Açıktan liseyi 3 yılda bitirip ilk senemde ünv kazandım. Ünv yi kazandım. Radyo tv ve sinema bölüm birincisi olarak bitirdim. O komutanıma hiç ulaşamadım.

Bir kısa film senaryosu yazıp çektim. Fransa'dan en iyi kısa film ödülü aldım.

Sektörde torpil dönüyor diye gelen bir iki dizi teklifini elimin tersiyle ittim.

Kendindeki tarot yeteneğini biliyordum. Bunu kazanca vurdum. O kazanç ile Antalya'da borsa ve kripto üzerine eğitim aldım.

Tarottan kazandığım her şeyi borsa ve kripto da pay ettim. Allah öyle bir yürü ya kulum dedi ki, ben bile şaşırdım. Çünkü bu kadar beklemiyordum.

Sonra mezun olduğum ünv beni araştırma görevlisi olmam için çağırdı. Ben Ege veya Ankara için reddettim.

şu an hayallerime ulaşmış haldeyim. Dünyayı geziyorum, kamplar yapıyorum, kediler tedavi ediyorum (kediler konusunda çok hassasım), yakında şiir kitabım çıkacak, kitap okuyorum, canımın istediği gibi yaşıyorum.

Bunları, asla pes etmemen gerektiğini bil diye anlattım. Belki yaşadıkların benden kat kat iyidir. Ama Allah'tan ümit kesilmez. Kendine inan, tevekkül et, çabala ve başar!

Şimdi o geçmişimde kalan akraba ve sahte dostlar hep etrafımda. Unutma, düşmez kalkmaz bir Allah :)

Kendine inan, sadece kendine inan. Bak ben hala ailesel ve manevi anlamda yalnızım. Ama kedilerim var, kitaplarım var, kendime olan inancım var. Bunlar beni ayakta tutuyor

İnsanları boş ver. Yalnızca kendine inan ve kendine olan o inanca sarıl :)