Aileden para istemek ayipmi ya da neden bana yuk gibi hissettiriyor?

Ben 19 yaşında bir hukuk öğrencisiyim. Küçüklüğümden beri kendi sorumluluğumu almaya çalıştım. 15 yaşımdan beri çalışıyorum. Üniversiteye başlayana kadar daha fazla çalışır, kendi ihtiyaçlarımı kendim karşılardım. Ailemden neredeyse hiç para almazdım.

Şimdi okula başladım ve sadece ayda birkaç gün çalışabiliyorum. Gelirim oldukça azaldı ama masraflarım artmaya başladı. Eskiden rahatça karşıladığım şeyler artık beni zorluyor. Üstelik hâlâ ailemin evinde yaşıyorum, arabam onların üstüne kayıtlı, çoğu zaman da yakıt gibi masrafları babam karşılıyor. Sağ olsun, okul masraflarımı, aboneliklerimi, kitaplarımı da o üstleniyor. Yani çok şeyimi hâlâ onlar karşılıyor.

Bayramlarda annemle babam genelde küçük bir harçlık verirlerdi. Babam bu geleneği sürdürdü. Annem ise ‘vereceğim’ dedi ama sonra unutuyor ya da başka şeyler araya giriyor. Genelde hatırlatmazsam vermez. Aslında kızmıyorum, çünkü onun da yükü ağır. Haftada uzun saatler boyunca fiziksel olarak yorucu bir işte çalışıyor. O yüzden hiçbir şey diyemiyorum, içime atıyorum. Ama aynı zamanda da paraya ihtiyacım var. Örneğin, ödenmesi gereken sağlıkla ilgili önemli bir masrafım var ve hâlâ duruyor.

Bir yandan çalışıyorum ama okul yüzünden daha fazla da çalışamıyorum. Diğer yandan, sürekli para istemek de bana zor geliyor o yuzdende hic sormuyorum. Ailem hep ‘çalışma, okuluna odaklan’ diyor ama onların sırtına daha fazla yük olmaktan korkuyorum. Ne yapsam bir taraf eksik kalıyor gibi… Ve bu da zaman zaman kendimi onlara yük oluyormuş gibi hissetmeme neden oluyor. Onlar tam tersini söylese bile bu his kalbimi sıkıştırıyor.

İçimden çıkamayan bir ikilem bu. Sorumluluk almak istiyorum ama her şey aynı anda olmuyor. Bazen çok yetersiz hissediyorum. Acaba benim gibi hisseden başka insanlar da var mı?