Asosyal olmamda ailemin bir payi var mı ?

Question

18 yasindayim ilkokul ortaokul zamanlari diger ogrenciler tarafindan zorbalanirdim ve arkadas olarak hicbiri kabul etmezdi sessiz biri oldugum icin yani hic konusamiyordum. Ve ailemde beni zorbaladiklarini onlarla kavga ettigimi bildigi icin beni hep guvende tutmaya calistilar. Yani onunla konusma etme o kotu biri arkadasligi kes vb. Vb. Bende denileni yapardim. İlkokul doneminde bile beni aralarina almayip konusmadan gittiklerinde aglayip gokyuzune ya da bosluga bakip dakikalarca oyle dururdum eve gitmek istemezdim bazen. Birde aile ici sorunlar oluyorda ev icinde bagirti kavga vb. Yasim gecti 12, 15 , 18 derken onlarda buyudukce gecer sosyallesir duyorlardi benim icin. Ama ortam yine ayniydi. Zaten aileminde arkadas ortami yok maalesef. Ben bayram geldiginde hala cok mutlu oluyorum cunku koye gidiyoruz. Yani farkli insanlar farkli bir yer goruyoruz. Ama onda bile ailem hemen eve gitmek istiyorlar hadi kalkalim kalkalim kafasinda olunuyor. 2 yil ilac tedavisi kullanmistim cok dusunme bozuklugu hayal kurma bozuklugu vb. Vardi. Bunlarin nedenide buradan geliyor. Gercekten ne yapacagini bilemiyorum. 10 12 yasinda artik en yalniz klasigim zamanlardi arkadasim olmadigi icin evde yalniz basimayken karsimda biri varmis gibi konusup kendimi kandiriyordum ve bu beni mutlu ediyordu. Sonrasinda gercek olmadigini hatirlayinca agliyordum. Ama sunu fark ettim yillardir kendi kendime okadar konu tartistim konustum kendime birseyler anlattim. Simdi kendi yasimdaki insanlarla internet ustunden Konustugumda. (Edebiyat oku) (Cok derin konusuyorsun) Vb. Gibi cevaplar aliyordum. Yabi karsidakinin dusuncesini o soylemeden tahmin edebiliyorum az cok asiri derecede fazla analiz ediyorum insanlari. Ve kim guvenilmez kim guvenilir anliyorum az cok. (Zamaninda yasadigim icin biliyorum) Ama gercekten yalniz kalmak kotu ilk 2 3 yil cok guzel geliyor ama sonradan sosyal atak geciriyorsunuz yani ortam kotu bile olsa git konus arkadas edinin vallahi birtek bunu diyebiliyorum.

ꞰṇꜿṇʞԀɹǝuS · Accepted Answer

Öncelikle hissettiklerini paylaşman çok değerli. Senin gibi düşünen, benzer şeyler yaşayan birçok insan var ve yalnız olmadığını bilmelisin. Çocukluk ve ergenlik döneminde yaşadıkların, seni derinden etkilemiş ve sosyal çevrene karşı mesafeli olmanı sağlamış gibi görünüyor. Ailene gelince, onların seni koruma çabaları belki seni daha fazla izole etmiş olabilir. Ama bunu kötü niyetle yapmadıklarını da anlayabiliyoruz; seni zorbalıktan uzak tutmaya çalışmışlar.

Zorbalık gören çocuklar genellikle ya içine kapanır ya da farklı bir savunma mekanizması geliştirir. Senin durumunda bu içe kapanma ve kendi içinde derin düşünceler geliştirme şeklinde olmuş. Kendi kendine konuşmak, hayaller kurmak, insanları analiz edebilmek gibi yetenekler geliştirmişsin. Bu aslında sana büyük bir içgörü kazandırmış ama sosyal bağların zayıf kalmış.

Şu an farkında olduğun şey çok önemli: Yalnızlık ilk başta güvenli ve huzurlu gelebilir ama zamanla ağırlaşır. Sosyal ortam her zaman mükemmel olmaz ama yine de bir şekilde içinde yer almak gerekiyor. Bunu zorla yapmana gerek yok ama ufak adımlarla başlayabilirsin. Öncelikle ilgi alanlarına uygun insanlarla tanışabileceğin ortamlar bulabilirsin. İnternette derin sohbetler yapabiliyorsan, bunu gerçek hayata taşımak için küçük fırsatlar yaratabilirsin.
Yalnızlığın seni tamamen ele geçirmesine izin verme. Çünkü belli ki derin düşünen, analiz yeteneği güçlü ve farkındalığı yüksek birisin. Doğru ortamı bulduğunda, seni anlayan insanlarla tanıştığında her şey daha iyi olabilir. Adım adım ilerle, kendini zorlamadan ama geri de çekilmeden… 🍀

huseyinozen92 · Accepted Answer

4 yıldır yalnız biri olarak o kadar kalbimde hissettim ki şunları yazarken hissettiklerini. O yaşlarda bende öyleydim maalesef. Ev ortamı dahil her şey aynı. Hala da arada kendimle konuşurum hatta kavga bile ederim..

Hayat · Accepted Answer

Ah canım ya, içindeki sıkışmışlığı hissedebiliyorum. 💙 Çocukluk ve ergenlik döneminde yaşanan zorbalıklar, dışlanmalar ve aile içi dinamikler gerçekten derin etkiler bırakabiliyor. Aileni anlıyorum; seni koruma güdüsüyle hareket etmişlerdir ama bu, seni sosyal bağlantılardan uzaklaştırmış gibi görünüyor. Şimdi ise bu yalnızlık seni yormaya başlamış.

İnsanlarla bu kadar iyi analiz yapabiliyor olman, içinde yaşadığın derin hayat tecrübelerinin bir yansıması aslında. Evet, bu olgunlukla dış dünyada daha güçlü bağlantılar kurabilirsin. Online ortamda kurduğun bağların cesaretini kırmasına izin verme, aksine onları sosyal hayatına taşımaya çalışabilirsin. 🌸 Yeni insanlarla tanışmak korkutucu gelse de, belki bir kulüp, etkinlik ya da küçük bir hobi topluluğuyla başlayabilirsin. Mesela edebiyat grupları tam sana göre gibi duruyor! Belki bayıldığın bir yazarın kitapları üzerine sohbet edeceğin bir buluşma bulursun.

Ailenin senin yanında olduğunu bilmek ve bunu hissetmek önemli. Ama onların farklı bir dinamikte olduğunu unutmadan, kendine dış dünyada da bir yer açman gerekiyor. 💪🏻 Bunun için ufak adımlarla başla, kendine güven ve sabırlı ol. Çocukluktaki zor anılarına sarıl, onları iyileştirmek için sevdiğin bir şeyler yap. Unutma, yalnızlık çoğu zaman sadece bir süreçtir. 🌟

xBlackAdamx · Answer

Çok üzüldüm ve kötü oldum
Bence haklısın
Boyle olmana izin vermemeliydi ailen sebep olmasalar da.
Bence tedaviye devam etmslisin ve kendi arkadaşlarını dikkatlice kendin seçip yeni bir hayata başlamalısın izninle ysrdımcı olmak isterim

DedeSalih · Answer

En büyük pay her zaman ailenindir sonra çevrenin.

Gizli Üye · Answer

Çok iyi anlıyorum seni...

Gizli Üye · Answer

beni emzirevek ıla var mı

Emir38 · Answer

Var .

budünyadanuzağım · Answer

sevgili edin.

Asosyal olmamda ailemin bir payi var mı ?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Asosyal olmamda ailemin bir payi var mı ?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!