Cogu aile boyle mi yoksa benim ailem bir istisna mı?

Aile gibi degiliz. Annemden kaynakli biraz da. Babamin ve benim mutfakta yemek yememizi istemez. En son ne zaman oturdukta ayni sofrada yemek yedik bilmem.

Annem surekli surati asik, memnuniyetsiz sekilde dolasir. 12 ye kadar uyur. Ev hanimi. Bir yemek hazirlar onu da ici almaya almaya yapar. Icinden gelerek yapmadigi icin yemekleri lezzetli de olmaz. Evde temizlikte yapmaz. Babamla ayri yatiyorlar zaten. Babam kendi yattigi odayi duzenler, supurur. Ben yine oyle. Odayi falan ben temizlerim karismaz. Soylenince tuvalet falan temizlemiyorsun deyince küser. Yemegi vs anca yetistiriyorum diye bagirir cagirir nankorler der. Bende derim ki biraz erken kalksan her sey yetisir aslinda sen. benim uyuyup uyumama karisma der.

Küsme huyu vardir. Bir küstü mu zor barisir ailenin her uyesiyle. Gecen ay küstü benimle. Bir ara baristi. Simdi tekrar küs. Evdeki hic kimse kendisine bir sey demesin istiyor. Mesela kardes, ben babamin sevmedigimiz yemekler var. Israrla yapar. Gicikligina sabah aksam patates yapar mesela.

Size dunden beri olan menumuzu soyluyorum.(Evde malzeme olmasina ragmen). Ogle arasi kalkar patates kizartir kahvaltiya. Millet ogle yemegini yiyor biz 12.30 da daha yeni kahvalti yapiyoruz.

Aksam patates kaynatti. Bugun ogle arasi yine bu sefer papates, domates, biberli turlu gibi nir sey yapti.

Oyle kek, tatli vs yapmaz. Pogaca yapmaz ev hanimi olmasina ragmen. Disardan alin yiyin der.

Ev surekli gergin. Babaminda olumsuz huylari cok var ama annem kadar tolere edilmeyecek duzeyde degil. Küsünce sohbet muhabbet edemezsiniz artik annemle. Kapali kutu haline gelir. Bu huyundan da cok yoruldum. Herkes kendi ayri odasinda takilir. Ayni sofraya dahi oturamayiz.

Mezunum, evdeyim. Babam işe gider. Kardesim okula. Gunlerce konusmadigimi bilirim. Kendi sesimi gunlerce haftalarca duymadigimi bilirim. Babam gelince onunla konusuruz ama sesim sanki hastaymis gibi cikar o vakte kadar konusmamaktan. Cok yoruldum ya.

Baskalarina bakiyorum cok guzel samimi bir ailesi var sanki. Annesiyle kiz kardes, arkadas gibiler. Biz hic oyle olamadik. Kiz kardesim var o da annemle benzer huyda. Ikisi de burnu yere dusse almazlar, gururlarindan ödün vermezler. Haliyle kardesimle de pek iletisimim yok.

Babamla oturur konusuruz, cozeriz, tartisirizda ama birbirimize darilmayiz. Bir tek evde babamla konusuyorum arada zaten. Babam aile icinde olur boyle seyler der. Konusmak iyidir kin tutmazsin der. Deşarj oluruz der. Yalniz yasasam ecde eksiklik hissetmem. Ailemi ozlemem gercekten soyluyorum. Zaten bir odada yalniz yasiyorum. Aileyle bulusup sohbetimiz muhabbetimiz yok.

Annemin derdi ne bilmiyorum sureti asik surekli. 24 yillik hayatimda beni kirdigi zaman ne gonlumu almistir, ne gulerek gunaydin demistir. Ne gelip sacimi oksamistir.

Herkesin evde yabanci oldugu, herkesin ayri odada yasadigi, gorunurde 4 kisilik aile ama icinde sanki herkes kendi beyligini kurmusta yasiyor gibi. Cok zor gercekten.