Sizin kardeşlerinizle ilişkiniz nasıl?

Onlara ben yaklaştıkça uzaklaşıyorum benim sevgimi göremiyorlar bir faydan dokundumuya kadar gidiyor benim abla olmam için mesleğim bir dolu arkadaşlarım mı olması lazım Allah aşkına

Ben onlara sevgimi hissettirmeye çalışıyorum çabalıyorum ama onlar iki erkek kardeşimde ikisi arkadaş ben dışlanmış oluyorum bir şey diyince sen küçükken şöyleydin böyleydin diyor büyüğü hele. Ben onların en ufak hareketlerinden bile çok kolay yaranalabiliyorum ve ben çalışmıyorum ve bu çalışmama durumumda bile cebimde 50 kuruş 1 lira bile yok çünkü annem babam onlar çalışsa da çalışmasa da onlara harçlık veriyor bana hiç vermediler burada iki satır yazılarak anlatılacak şeyler değil yaşadıklarım ilk çocuk olmak ve tek kız olmak gerçekten çok zor

Olmadı kendime zararım dokundu ne olduysa okul okuyordum türkçe öğretmenliği okuyamadım bıraktım çünkü kafam hiçbirşeyi anlamıyordu sınavda herkes kağıdı dolduruyor benim aklıma hiçbir bilgi gelmiyor sonra yüksekten atladım zeminin üstünden belim kırıldı ayak bileğim parçalandı kardeşlerim senin bu durumların yüzünden annem babam bizimle ilgilenemedi diye suç buldular bende. Belimde şu anda 9 platin var ayağım ise topal. Sonra birkaç sene sonra omzum üzerine düştüm balkondan inmeye çalışırken yuvarlandım omuz başımdan ameliyat oldum meğerse kemik kisti varmış omuz başımda 12 çivi var ve greftle kemik tozuyla doldurdular bunların suçunu bana buluyorlar sen okulu kendin bıraktın bunları bu hayatı sen kendin tercih ettin diyorlar çok sert eleştiriyorlar beni bir görsen

Teşekkür ederim inşallah bundan sonra mutlu olurum Rabbım yüzümü güldürür inş ben en çok neyden korkuyorum biliyor musunuz ölüp gitmekten korkuyorum en çok annemi babamı kardeşlerimi özlerim yine de.