Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Ela 12 yaşında, ve artık piyano çalmak istemiyor. 2 yaşından itibaren İngilizce, İspanyolca ve Flemenkçe dersleri alıyor (ben Hollanda dogma buyumeyim ve oraya sıkça gidiyoruz haliyle dilini aksansız konuşmalı), 5 yaşında piyano çalmaya başlamıştı ve 8 yaşında at binmeye başladı. Bu kadar fazla ders ve aktivite birikince, Ela son zamanlarda gerçekten yorulmuş gibi hissediyor. Her şeyin çok fazla olduğunu ve her gün bir şeyler yapmak zorunda olduğu için artık piyano derslerine gitmek istemediğini söylüyor.
Benim için, ona küçük yaşlardan itibaren bu fırsatları sunmak çok önemliydi. Ancak Ela artık bunlardan yorulmuş gibi ve ne kadar onun iyiliği için olsa da, bu yükü taşıması gittikçe zorlaşıyor. Dediği gibi, bazen her şey birbirine karışıyor. Okul, dil dersleri, at binme ve piyano… Tüm bu yük altında kendisini kaybolmuş hissediyor.
Ela’ya sürekli zorlukları aşmayı, başarılı olmayı ve potansiyelini en iyi şekilde kullanmayı anlatıyorum. Ama bu durumda ne yapmalıyım? Dediği gibi, gerçekten her şey çok fazla. Belki de onunla birlikte bu programı gözden geçirmeli ve biraz denge kurmalıyız. Haftada kaç gün piano, kaç gün diğer dersler ve aktiviteler olması gerektiğini birlikte konuşarak ayarlamak mı daha doğru olur, yoksa ona piano yerine baska bir aktivitedemi sunmalıyım?
Onun huzurlu ve mutlu olması benim için her şeyden önemli. Ama bir yandan da, hayatın zorluklarıyla başa çıkabilmesi için ona rehberlik etmek gerektiğini düşünüyorum. Bu durumda nasıl bir yol izlemeliyim? Ela’ya nasıl destek olabilirim?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
kızınızla konuşun bence
bırakında çocukluğunu yaşasın
Yasayabilir ama bunlar onemli seyler. Ileride hayata basladiginda ona çocukluğu uzerinden degil aklindaki bilgiler ve yetenekleri kapıları acacak. Her zaman biz olmayacağız yaninda kapıları onun icin açık tutalım. Piano istemiyorsa baska bir aktivite ama mecbur bir aktivite yapacak.
hep sorumluluk sahibi olarak büyütüldüm. mecburiyetten ( fakirlikten ) bu arada yani hep çalışmak kazanmak üretmek başarmak zorundaydım. şu an param pulum herşeyim var. sahip olmak istediğim tek şey ise parayla alınamayan çocukluğum.
Ama eğer bu imkanların olsaydı su an daha iyi bir yerde olmazmiydiniz? Çocuğunuza daha iyi imkanlar sunmak istemezmiydiniz. Ben Hollandada maddi durumu iyi bir aileye dogdum. Cok özgür bıraktılar. Simdi geriye baktigimda keske bana bunları verselerdi diyorum. İmkan vardi ama ben cocuk oldugum icin istemedim. Ailemde ben istemiyorum diye yazdırmadı oyle seylere. Ela hala çocukluğunu yasiyor. Her pazar günü evdeyiz hepimiz ela ne istiyorsa onu yapıyoruz. Lunapark desin lunaparka gideriz. Ne isterse. Kizimin iyi yetişmesini istemem kotumu?
daha iyi bir yerde olurdum ama mesele o dah aiyi bir yerde olmayı değil çocukluğumu istiyorum. çocukluk istediğine sahip olmak değil aynı zamanda sorumsuz olmaktır. siz sadece yüzeysel şeyleri düşünüyorsunuz. o çocuk büyüyünce büyük ihtimalle okb olacak aşırı overthinker olacak. hergün kendi beyniyle savaşmak zorunda olacak. mükemmele ulaşmak için uykuları kaçacak. siz bütün ebebeynlerin yaptığı hatayı yapıyor kendi kaçırdığınız fırsatların onunda vizyonu olacağını düşünüp ona aşılamaya çalışıyorsunuz. ama o onun hayatı o sizin gibi olmayacak. hayatın gayesi mutluluktur başarılı olmak değilç
at yarışı değil bu. bireyin nihayi ve en büyük hedefi mutlu olmaktır. benimde çocuklarım var. illaki doğruya yönlendirmeli elini kubvetlendirecek şeyler vermeliyiz ama bunlar mutluluğu garanti etmez. huzursuz bir genel müdür olacaklarına mutlu bir çöpcü olmalarını tercih ederim. ölümsüz değiliz
Ne guzel dediniz olumsuz degiliz. Allah korusun bize birsey oldugunda bu cocuklar kendi ayakları uzerinde durmak zorunda olacaklar. Onlara tamda bunu öğretmeli ve imkanlar sunmalıyız. Kizim ileride isterse çöpçülük yapsın mutlu olacaksa. Ama ben ona o imkanları vermis olacagim. Yasi erdiğinde ne isterse onu yapabilir karışmam. Ama su an ona bunları ogretiyorumki eğer bir gun hic bir şey yapmasa bile elindeki bu yetenekler onu bir yere götürebilir.
sana yanlış yapıyorsun demiyorum abartıyorsun diyorum. yaşı erdiğinde çocukluğu olmayacak onu anlatmaya çalışıyorum. elindeki yeteneklerden belki nefret edecek çünkü siz çocukluğunu o yeteneklerle takas etmiş olacaksınız. bir arkadaşım vardı konsolos kızı kendisi. hep derdiki altın kafesteyim ama kafesteyim. birsürü dil biliyor balesinden kemanına biliyor kız yürüyen bilgi ve sanat eseri koleksiyonu. ama 40 yaşında özendiği ve aradığı tek şey normal çocuklar gibi sokaklarda sorumluluk olmadna burnunu çeke çeke sefil oyunlar oynamak.
sal.
Hayatta salmam. Keske benimde annem babam beni bu kadar zorlasaydı ne diyeyim.