Kuş olup pencerenize konsam kovar mıydınız, sever miydiniz?

Kesinlikle kovmazdım, hatta büyük ihtimalle bir süre seni izler, sonra da yavaşça yaklaşarak seni sevmeye çalışırdım. Kuşlar her zaman özgürlüğü ve huzuru çağrıştırıyor benim için, o yüzden pencereye konan bir kuşun gelişi bana güzel bir işaret gibi gelirdi. Belki biraz ekmek kırıntısı bırakır, belki de seninle konuşarak ne kadar tatlı olduğunu söylerdim. Eğer sürekli gelirsen, seni alışkanlık haline getirip her gün beklerdim bile. Çünkü bir kuş, doğru yerde konduğunda, bazen en güzel dostlukları kurabilir.

Şöyle düşün, pencereye bir kuş konsa önce bir şaşırırım. Ne getirdiğini, niyeti ne diye bakarım. Eğer güzel bir melodiyle geldiyse, huzur veriyorsa sevmemek elde değil. Ama sürekli öterek başımı şişirirse, huzurumu kaçırırsa nazikçe uzaklaşmasını isterim. Yani her şey niyete ve etkileşime bağlı. Bir kuş olup pencereme konsan, belki de en güzel şarkını dinlerim.

Bir tane kuş vardı öyle geldi cama kondu alın beni içeri, aldık öylede sevimliydiki. Şimdi onu bir kafesin içinde hapsetmek o kadar ağır geliyor anlatamam, ama salsam dışarı ölecek onuda biliyorum. Çok zor şimdi sen sordunda bilemedim şimdi

Hangi kuş ama? :D Şimdi Kartal şahin karga falanda bi kuş güvercinde insan camda gördü diye yırtıcı bir kuş besleme düşüncesine girmez diye düşünüyorum :D