Her işi kendi yapan kadın yalnız kalmaya mahkûm mudur?

Bir kadının her işini kendisinin yapması, onun yalnız kalmaya mahkûm olduğu anlamına mı gelir? Bu sorunun cevabı, hayata hangi pencereden baktığımıza göre değişir. Kadın, tek başına ayakta durabiliyorsa, bu onun güçlü ve bağımsız biri olduğunu gösterir; ancak bu durum, bir erkeğe asla ihtiyacı olmadığı anlamına mı gelir? İşte burada mesele, ihtiyaç kavramının nasıl tanımlandığına dayanır.

Toplumun kadına biçtiği roller, yüzyıllardır değişim içinde olsa da temel algı pek farklılaşmamıştır: Kadın, korunmaya, kollanmaya muhtaçtır. Ancak modern dünyada birçok kadın kendi hayatını kurabiliyor, ekonomik bağımsızlığını kazanabiliyor, evini geçindiriyor ve işini başarıyla sürdürebiliyor. Fakat insan doğası gereği yalnız yaşamaya uygun değildir. Bir kadının her işini kendi yapabilmesi, onun hayatında bir eşe, bir dosta, bir yoldaşa ihtiyaç duymayacağı anlamına gelmez. Tıpkı bir erkeğin de her şeyi başarabilmesine rağmen, duygusal bir bağa ihtiyaç duyması gibi.

Kadınlar mutlaka hayatlarında bir erkeğin varlığına ihtiyaç duyarlar mı sorusuna gelirsek, bu tamamen kişisel bir tercihtir. Kimi kadın için bir eş, hayatını paylaşabileceği, destek görebileceği, sevgiyle bağlanabileceği bir insandır. Kimi kadın içinse bir erkekle bir ömür geçirmek, zorunluluk değil, sadece bir seçenek olabilir. Çünkü ihtiyaç, yalnızca fiziksel ve ekonomik bir bağımlılıkla ölçülemez; duygusal ihtiyaçlar, ruhsal paylaşımlar, hayatta birlikte yürünecek bir yol arkadaşı isteği de bir ihtiyaçtır.

Bu noktada mesele, erkeğe muhtaç olmak ile bir eşe sahip olmayı istemek arasındaki farkı anlamaktır. Bir kadın kendi ayakları üzerinde durabilir, hayatını sürdürebilir, kararlarını kendi verebilir. Ancak bu, hayatına bir eş almayı istemeyeceği anlamına gelmez. İnsan ilişkilerle var olur. Sevdiğiyle hayatı paylaşmak, destek görmek, sevmek ve sevilmek, insanın en temel ihtiyaçlarından biridir. Erkek için de kadın için de böyledir.

Sonuç olarak, her işini kendi yapan bir kadın yalnız kalmaya mahkûm değildir; ancak bu, yalnızlığı bir tercih mi, yoksa kaçınılmaz bir sonuç mu yapacağına bağlıdır. Kadın, ister bir eşle ister tek başına hayatını sürdürebilir; asıl mesele, nasıl daha mutlu ve huzurlu olacağıdır. Çünkü önemli olan, birine ihtiyaç duymak değil, hayatı gerçekten paylaşabileceğin doğru kişiyi bulmaktır.

Yalnız kalmaya mahkûm değil ama güçlü olduğu için yalnız kalma ihtimali daha yüksek olabilir. Çünkü her işini kendi halleden, kimseye muhtaç olmayan bir kadına yaklaşmak, bazı insanlar için korkutucu olabiliyor. Kendi ayakları üzerinde duran biri, yanında olacak kişinin gerçekten değer katmasını ister, yük olmasını değil. Bu yüzden de çoğu zaman, sırf birine ihtiyacı olmadığı için değil, hak ettiğini bulamadığı için yalnız kalır. Ama bu, yanlış bir şey değil, aksine kaliteli bir yalnızlık, yanlış bir birliktelikten her zaman daha iyidir.

Kendi kendine yetebilen kadınlar, yalnız kalmayı kendileri seçerler; çünkü, onları taşıyabilecek erkek bulmakta zorlanırlar veya kimseye ihtiyaçları olmadığı için insanlarla vakit kaybetmek istemezler. Bu tip kadınlar sadece erkeğe değil, kimseye ihtiyaç duymazlar. Tabii, insanın sevilmeye ihtiyacı olabilir, ancak onun dışında kendi kendilerine daha mutlulardır.

Bunu taşıyabilecek birini bulmaları zor olabiliyor. Biraz daha mantıksal bu konuda duygudan çok. Tabi bazıları için bu durum söz konusu olmuyor. Yani bencillik kıvamına gelince durum kendileri istemez. Çoğu bu durumdan yalnız olduğunu hissetmez bence. İlla birinin olmasına ihtiyaçtan yana paylaşım ruhu taşımak önemlidir.

Hayırlı ramazanlar, can kardeşim.