Acılar sonsuza kadar sürer mi?

Acıyı ilk yaşadığın anlarda çok şiddetli geliyor. Sanki hiç bitmeyecek ve geçmeyecek, yeni bir yola adım atılmayacak gibi.. Ama bazen ya zamanla, ya da aniden gelen bir güzellikle o acı külleniyor. Ve o acıyı tamir eden bir ruh çıkabiliyor karşısına..

Evet acılar sonsuza kadar sürer ve sen karşısında hiçbir şey yapamadan öylece durursun. O an başından aşşağı kaynar sular dökülür de bağıramazsın susmak zorunda kalırsın. Belli bir süre geçer 'nasıl düzelicek hep böyle mi olucak' demeye başlarsın. İşin bir ucundan zorla tuttuğunda 'keşke' başlar insanın içinde. Acın dinmiyor sadece kabulleniyorsun. Kabullendiğin anda senin için hayatında hiçbir şey eskisi gibi olmuyor komple değişiyorsun. Hep bir yerlerinde sızlıyor bu yara. Allahın işi işte sabır veriyor dayanma gücü veriyor bir şekilde katlanıyorsun. Bir an geliyor aklına özlüyorsun ve geçmişe uçup gidiyorsun..

Zaman değişir ve acılarda değişir. Yine bir şekilde yeni bir acının kucağında buluyoruz kendimizi.
Var olan yaralarımızı, acılarımızı iyileştirmek için kendimizi hırpalarız. Böylece acı, derinleşir. Bir zaman sonra ise çökmüş oluruz. Her yeni acıda yaşanan kayıpla bir parça dökülür bizden. Yeni bir başlangıç için bizden geriye çok az şey kalmıştır. Hayata sunacağımız bir parça bizle hislerimize yüklenerek kendimizi olması gereken buymuş gibi zorlarız.
Ki bu büyük bir kayıptır.