Ne yapicagimi sasirdim?

Kızınızın tepkisi, aslında babasını ne kadar sevdiğinin ve ona olan bağının ne kadar güçlü olduğunun bir göstergesi. Büyük bir kayıp yaşıyor gibi hissediyor ve bunu reddetme, öfke ve suçlama yoluyla dışa vuruyor. Gerçekle yüzleşmek onun için zor olduğu için duygularını kabul etmek istemiyor.

Bu süreçte en önemli şey, hislerini inkâr etmeden onun yanında olduğunuzu hissettirmek. "Babanı özlüyor olabilirsin, bu çok normal" gibi cümlelerle duygularını adlandırmasına yardımcı olun. Onu zorlamadan, küçük adımlarla babasıyla iletişim kurabileceği alanlar yaratabilirsiniz. Örneğin, ona babasıyla ilgili güzel anılarını paylaşabileceğini söyleyin, ama bunu yapması için baskı kurmayın.

Kendini bedenine zarar vererek ifade etmeye çalışması, duygularını yönetmekte zorlandığını gösteriyor. Profesyonel destek almak bu noktada çok önemli. Unutmayın, sevginiz ve sabrınız onun en büyük güvencesi. Kızınız zamanla bu durumu kabul edecek ve içindeki öfkeyi dönüştürebilecek. Şu an en çok ihtiyaç duyduğu şey, anlaşıldığını hissetmek.