Kötü anılarınızı anlatın?

Küçüklüğümde annemin babamı aldatmalarına şahit olarak büyüdüm Yabancı bir erkekle mesajlaşma, flörtleşme, telefon görüşmesi, hatta özel fotoğraflar gönderme. Annem bir erkekle konuşurken hemen etkiler sohbete alır kendine çeker. Babam çocukluğundan beri alın teriyle parasını kazanmış bir adam. Namazını asla eksik etmeyen dışarıdaki kadınlara oldukça mesafeli ilim sahibi bir insandır. Ama annemle neden evlendi? Görücü usulü. Annelerinin sözü ile evlendiler. Ama birbirlerini görmüşler Birbirinizi beğendinizmi ısındınız mı diye vakitte tanımışlar. Annemin evlenme sebebi bariz baba evindeki zulümden kurtulmak çünkü ilkokulu bitirdiği gibi işe verilmiş ve anne babası üzerlerinden para kazanmış aldıkları evin parasına bayağı katkısı olmuş annemin diğer çocuklarının üzerinden de geçinmişler tabi. Ananem bir çocuk dünyaya getirmiş O da kas hastası çıkmış dedem ananemi bunu öğrenince 2-3 sene kadar terketmiş suudi arabistanda çalışmaya gitmiş. Bu hastalık genetikmiş ve bunu öğrenmişler o dönem. Cahillik işte annemde bildiği halde iki çocuk dünyaya getirmiş maalesef kardeşimde bu hastalığın kurbanı. Annemle babam ben bildim bileli kavga ederlerdi kardeşim doğunca da neden yaşıtlarından geri olduğu hep bir soru işareti oldu. Tam evimizin yanındaki özel hastanede kardeşimi sadece soğuk algınlığından götürdügümüzde çok şanslıydık doktorumuz yavuz dizdardı kan tahlilini gördügünde bu çocuğu acilen Eğitim araştırmaya götürün dedi. İşte o an çok geçti ama anladılar. Kardeşimin hastalığı yavaşlatıcı ilaçları kullanması için çok geç değildi. Fakat Genetik bir hastalığının olmasının ne anlama geldiğini anlamak için çok geçti. İşte o andan sonra hiçbir şey eski kavgalar gibi olmadı. 3 sene sonra babam kanser hastası olduğunu öğrendi ama annem onun gibi birini terk etmeyi tercih etti. Aldattığı halde defalarca onu affeden Eve yemek yapmayan temizlik yapmayan çocuklarına bakmayan ona rağmen babasının evinde görmediği sevgiyi eşine gösteren bir adamın hakettiği buydu belkide. Kardeşimle kalmak ve babamın işe gitmesi için okulu bırakmak zorunda kaldım. Babamın psikolojisi o kadar bozulmuştu ki artık bana çok fazla şiddette bulunuyordu çünkü ne yapabilirim bilmiyor bakamıyor babamı te işten çağırıyordum Babam işe gidemiyordu dayanamadım aklına bir fikir soktum. Eve yardımcı bir kadın tutmasını söyledim. İlk gelen kadın çok garipti ve saygısızdı. İkinci gelen kadın ise babamı ayartmış bense ayakta uyumuştum. Kardeşime bakması evi temizlemesi yemek yapmasıyla adeta babamın yıllarca görmediği şeyleri yapıp annemin eksikliğini kapatıp gözlerini boyamıştı. Henüz 13 yaşındaydım tüm yaşananlar olurken Elimden hiçbir şey gelmiyordu o dönem benden yaşça büyük biriyle tanıştım internetten ilişkim için kötü bir şey söyleyemem Ondan tek gördüğüm şey mesaj atarak bile şefkatini hissettirerek annem gittiginden beri babamın bana göstermeyi unuttugu sevgiyi hissettiriyor olmasıydı. 10 ay kadar görüştükten sonra ailelerimiz öğrendi ve onay vermedi babamsa beni psikiyatriye götürmeyi tercih etti. o zaman maymun gözünü açtı yani babam fakat pekte değil. Babamın sevgilisi beni dışlıyordu gitmesini istedim fakat babam ortalığı yıktı kadınsa yalandan ağlayarak kardeşimi çok sevdiğini iddia ederek kaldı :D. 1 sene boyu böyle geçti sonra babam gene de bu kadınla evlendi bana da nasıl olsa kadın kardeşine bakıyor sende okursun kendi yoluna bakarsın dedi bende tabiki üniversite okuyup kurtulurum düşüncesiyle sevindim. O arada bana yavaş yavaş evin işlerinide yaptırmaya başladı. hayal ettiğim gibi olmadı 6 ay kadar sonra kadın hamile kaldı kardeşim ise kas hastalığı ilerlediği için yürüme yetisini hastalığın normal seyrinde kaybetti. Bunu bekliyordum ama bu kadar erken değil. Kadının hamile olduğu halde gitmesini istedim çünkü kardeşimi dövüyordu bense artık okula gidemiyor babam ise işe gidemiyordu bu kavgalar yüzünden okulu bırakmaya karar verdim evdeki tüm temizliği ben yapıyor ve okuyamıyordum kardeşime çok üzülüyor kendimi suçluyordum ilgilenemedim benim suçum diye ve olduğum okulda sorunlar yaşıyordum zaten bir bahane oldu. Ben hala hamile ama gitsin dedim babam ise kabul etmedi o da benim evladım dedi. Kadın kendi odasına giriyordu yatıyordu herşeyi ben yapıyordum üstüne üstlük karnımdaki çocuk kardeşin değil senin gibi kızmı olacak erkek olacak çocuğum diyordu. Kadının işine geliyordu her şey fakat babam annemin yapmadıklarını yapan bir kadın gördügü ve hamilelik psikolojisi diye düşündüğü için farketmedi. Kadın yabancı nasıl olsa bu sene 5 senesi dolacak ve vatandaşlık alacak babam ise Faydalanılan kişi olacak. doğum yaptı. doğum yapana kadar evin tüm temizliğini ben yapmaya başladım sadece yemek yapıyordu oysa. kardeşim 2 yaşına girecek şu an. kadın evde yaptığı herşeyi çocuk doğduğundan itibaren yavaş yavaş bıraktı. Babamda gözlerini tam açtı diyemem hala en azından annem gibi olmayıp çocuğunun sadece temel ihtiyaçlarını karşılayıp temizlik yapıp yemek yaptığı için hala ona gerçekten sevgi duyuyor ve benden onaylama bekliyor bazen sanki ben onları zorla yatağa sokmuşum gibi senden samimiyet bekliyordu sadece vs diyor. Üvey kardeşim beni çok seviyor annesi bizi kıskandığı için aynı evin içinde görüştürmüyor. ben kadın ile kavga ettim odamda suyum ayrı yemek tabaklarım ayrı evden sadece bir öğün akşam yemeği yiyoruz geri kalanları babamın gizlice verdiği para ile yiyoruz. üvey kardeşimin başına gelecekleri düşünüyorum ama düşünmekte istemiyorum ona çok üzülüyorum. Kadın vatandaşlık aldığı gibi babamdan sadece ekonomik olarak faydalanacak Çocuğunu göstermeyecek. Kendi çocuğu diye iyi davranıyor sanmayın kimse yokken 1 yaşındaki kendi öz çocuğuna yetişkin bir insanın bile dayanamadığı ses tonunda bağırıyor. bunlar yaşanırken bense 18 yaşına girdim. Babam şu an çalışıp kadını ayrı bir eve taşımayı düşünüyor kadınsa memleketinden yeğenlerini çağırdı onları çalıştırıyor. Yeğenleri ona bakacakmış zaten kendide çalışıp kardeşimi kreşe verir. Ben ise home office bir iş düşünüyorum Açıktan bir üniversite okuyacağım çalışacağım veya para biriktirip babamın yardımıyla bir araba alıp kardeşimle gidip üniversite okuyacağım dua edin benim için lütfen 🙏🙏Allaha emanet

Kötü bi hayat hikayem yok aslında ama hiç unutmuyorum bi kız ortaokuldayken benim sıramın altına bana ait olmayan bişeyi koymuştu sınıftakilerde ben yaptım sanmıştı kimse inanmamıştı hocaya falan söylemediler gerçi ama bende ağlamıştım sonra unutuldu gitti ona ben unutmadım işte ondan sonra bişey kaybolsa ben yapmadığımı bilsemde kendimden şüphe duymaya başlardım. beni hep küçük görürlerdi sevmezlerdi beni sevsinler diye her dediklerini yapardım çünkü mldım