En yoğun duygun ne?

En yoğun duygum sahiplenme. Sevdiğim bir şeyi, birini ya da bir fikri tamamen benimsemek, ona bağlanmak ve korumak istiyorum. Bu bazen yorucu olsa da, değer verdiğimi göstermenin en doğal hali gibi geliyor. Kontrol edemediğim şeyler canımı sıksa da, yine de hissetmekten vazgeçmem.

Her şey kararında...

Çoğu zaman bazı duyguları bastırma yoluna giden insan, aslında bastırmaya çalıştığı duyguyu deneyimlemenin ona fayda sağlayabileceği ihtimalini gözden kaçırabiliyor. Yemeğin tuzu, tatlının şekeri gibi belli bir seviyede tad katacak bir halde kararında deneyimlenmeye ihtiyacı var duyguların. Kararında olmazsa çünkü ya tad alamayız, ya da yediğimizden keyfi alamayız. Duyguları üstlerde ve altlarda, yani olaylara aşırı tepkilerle veya hiç tepki vermeden yaşayan insanın da yaşamdan tad almak veya keyif almakla ilgili sıkıntısı olabilir. Her şey kararında.. insanın kendi kararında. Duygunun ona ne katacağını bilirse insan, belki cesaret edebilir bazı duyguların tadına bakmaya. Korkudan korkmaz belki, veya üzülmekten üzülmez, öfkelendiği için öfkelenmez gibi gibi. Her duygu bir şeyler anlatmaya çalışıyor bize kendimize dair. Duygu olmadan deneyim de olamayacağı için, kendini deneyimlemek için duygusuna izin vermeye ve duygusunu anlamaya ihtiyacı var insanın. Sadece iyi duygularla veya bazı duyguları bastırarak deneyimlenmiş bir hayat, yarım kalmış bir hayat olur. Bu bir karar...

Kararındaki duygular, kararında yaşanarak tad katacak hayatına..

Ah, son zamanlarda her duygu ayrı yoğun geliyor. Duygu durumum geçmişe göre hafiflediğinden midir, nedir? Olumlu duygularımı kucaklayabildiğim gibi olumsuz olanları da ötekileştirmiyorum. Onları da gerektiği gibi gerekli olan yoğunlukta yaşamaya çalışıyorum.
En nihayetinde güzel duygularla bezeliyim, şimdilerde en en yoğunu huzur olabilir.