Ev işleri yapma görevi erkeğin mi kadının mı?

Hayatın bu kadar birbirine müşterek olduğu bir devirde şu kadının görevi bu erkeğin görevi diye bir şey kalmadı. Avcı toplayıcı olsak deriz ki antilop avlamak erkeğin görevi ocağın ateşini yakmak ya da erkeğin yanında avlarını toplayıp taşımak kadının görevi derdik. Bugün ise çoğu insan hizmet sektöründe çalışıyor. Aşağı yukarı aynı paraları alıyor. Sadece içi boş bir * yaramayan geneleksel takıntılar yüzünden böyle bir algı var ama gereksiz. Gerçek hayatta uygulanabilirliği yok. Mesela ilgisiz bir konuymuş gibi gelebilir ama değil. Şu an bir nafaka mevzusu dönüyor. Nafaka gereksiz mi değil mi diye. Burada nafaka neden ortaya çıkmış? Kadın işsizliğinden dolayı ortaya çıkmış. Ev hanımlığını bir meslek gibi gösterip de senelerce işsizlik verisinde kadın işsizliğini gözardı ettiniz. Kadınlara yüzyıllardır sana baban kocan bakacak sen çalışma namusunla kır dizinş evinde otur çocuk büyüt yemek yap dediniz. Kadın kendini kötü hissetmesin diye işsizliğini de ev hanımlığı diye güzelleştirdiniz. E ama şimdi peynirin kilosu 500 lirayı aşınca kıymanın kilosu 1000 liralara gelince ev kirası 30-35 bin olunca kadına bakmak zor geldi kadın yük olarak görüldü hem baba evinde hem koca evinde. Bu kadın evlense ev hanımı olsa kocasına diyor ki bana bakacaksın ihtiyaçlarımı karşılayacaksın. Erkek de diyor ki o kadar çalışıyorum sen evdesin sürekli vs... Kadın da bakmak zorundasın ev işi yemek yapıyorum diyor. Adam da ne yapıyorsun her şeyi makine yapıyor diyor. Sonra evlilikler çatırdayıp boşanılıyor. O yüzyıllarca kır dizini otur evinde baban kocan baksın diyenler de kadın boşanınca babası artık bakamayınca çocukları da varsa çocuklarınla kur hayatını bakamam artık diyor. Kadın eski kocasından bu yüzden nafaka almak zorunda kalıyor. Adama da becermediğim kadına niye para vereyim diyor. Çocuk mocuk varsa bile erkek hamike kalmadığı için babalığı sonradan deneyimlediği için adam karıdan boşandı mı babalıktan da boşandı diye düşünüyor. Çocukların bakımı geçimi de kadının sırtında oluyor. Sonra adamdan nafaka isteyince istedi oluyor. Kadın nafaka istemese almasa diyelim ki 30-35-40 yaşında boşanmış bir kadın ya da yaştan bağımsız hiç iş hayatı içine girmemiş bir insanı iş verenler işe almak istemiyor. Bu yönden bir dezavantajı var bir de çocukları olan boşanmış bir kadın. Çocukları var diye de bir dezavantajı var çünkü zırt pırt mesai kalmak istemez. Çocuğu hasta olsa hastaneye götürmesidir okuludur vs izin isteyebilir bunlar özel sektörde iş verenlerin istemeyeceği şeyler. Kadınların evlenmesi ve çocuk dünyaya getirmesi aslında sistem tarafında ve iş veren tarafında desteklenmiyor. Sonra bu kadın da tekrar kocasından nafaka istiyor. Diyorlar ki boşanan kadına devlet destek olacak. Devlet zaten destek olmak zorunda a... m... k ama bu sadece elinde aylık 500 lira para vermeyle olmaz. Biliyorum onların desteğini aylık en fazla 1-2 bin tl para. Onu da hepsi alabilir mi belli değil.

Bu ülkede kadınların tek başına ayakta durabilmesi için özel sektörde ve devlette çalışanların en az %50'sinin kadın personelden seçilmesi şartı olmalıdır. Kadının çocuğu varsa devlet çocuğun eğitim sağlık gıda giyim masraflarına destek olmak zorundadır. Boşanan yeni doğum yapmış anneye bakıcı desteği veya kreş desteği vermek zorunda. Kiralar asgari ücretin 3'te 1'inden daha yüksek olmamalı. Türkiye'de kadınların en az %50'si aktif çalışma hayatın içinde olmalı ki kadınlar kocalarından nafaka almasın. Kadınlar kocalarından şu şu şu görev erkeğin görevi demesin ya da erkekler şu şu şu görevler kadının görevi demesin. Gerçi ben bunları böyle yazıyorum da kim duyacak bilecek ki.