Arkadaşlıklar hakkında ne düşünüyorsunuz iyi bir şey mi?

İlklerimin çoğunu arkadaş ortamında yapmışımdır.

İlk sigara içişim , ilk bir konu hakkında fikrimi söyleyişim , ilk hesapları ödeyişim , ilk okeyim , ilk 52, ilk olan her şey neredeyse. İlk kazıklanmalar ve keşke son olsaydı dediğim ilklerde.

Peki değdi mi?

Bazı şeylerin yaşanmasï gerekiyordu bu gün beni oluşturan birer etkene dönüştüler. İyi arkadaşlar dostlara dönüştü ve sayıları yok dencek kadar azdı, yoktu hatta.

Ben neleri kaybettim bu arkadaşlıklarda?

Para ilk aklıma gelsede esasınsa benim için önemli değildi.
Boşa giden zamanıma daha cok yandım ve insan bir şeye emek verip, o şey boşa çıkınca çok üzülüyor.
Bazı şeylerin bedeli bu olmamalıydı dediğim olmuştu.

Bundan sonra ne olcaktı?

İnan bende bilmiyorum bir meçhule doğru gidiyorum .
Belkide ne olacağı hakkında değil. Hep o yakındığım hareketleri yapmamaya.
Daha kaliteli bir insan olmaya çalışılmalıydı.
Yeri geldiğinde söylenmek istenenler söylenmeli.
Duyulması gerekenler duyulmalıydı.

Ben sevdiğim insan için arkadaşça her şeyi yaparım. Uzaktan da olsa elimden gelen yardımı her zaman yapmaya hazırım. Şu an belki bulunduğum konumdan yapabileceğim tek şey maddi yardım olabilir. O yüzden elimde olduğum sadece arkadaşıma yardım et bana gönderirim. Ayrıca aynı şekilde onlar da bana yaparlar. Hatta gerekirse kredi kartından nakit avanstan çekerler. Biz sevdiğimiz insanları yarı yolda bırakmayız. Kimseye de satmayız kimseyi de sattırmayız ezdirmeyiz. Ezecek insan laf söyleyecek insan karşısında bizi bulur. Tabii bunun kıymetini değerini bilecek insan sayısı da çok az. Karşımıza çıkan insanlar da yüzde sekseni bunun değerini bilmediği için arkadaşlığımızı hak etmiyorlar. Herkes kendi değerini bildiği sürece bizim yanımızda durabilir.