Peygamber sabrı sadece peygamberde olur ve olmalı, biz normal kuluz, neden her şeye sabretmemiz bekleniyor?

Elbette iradelerine bağlıdır.

Büyüklerin imtihanı da büyüktür. Peygamberler de imtihana tabidir. Onun için “Bela ve musibetlerle en fazla imtihan olanlar da peygamberlerdir.” (bk. Hakim, el-Müstedrek, 3/343; Müsned, 1/172)

Nitekim şu hadis-i şeriften de peygamberlerin aynı musibetten diğer insanların iki kat sıkıntı çektiklerini görmek mümkündür:

Abdullah b. Mesud anlatıyor:

“Bir defa Hz. Peygamberin yanına girdim, kendisi sıtmaya yakalanmıştı. Elimi vücuduna dokundurdum ve: ‘Gerçekten şiddetli bir sıtma nöbetine tutulmuşsunuz.’ dedim.

'Evet, sizden iki kişinin çekebileceği kadar ıstırap çekiyorum.' buyurdu.” (Buhari, Merda 3, 13, 16; Müslim, Birr 45)

Özgür iradenin kullanılmasına ihtiyaç duymayan bir imtihan söz konusu olamaz. Allah’ın doğuştan onlara verdiği sabır gibi özellikler, imtihanda bir kolaylık vesilesi değil, bir zorluk vesilesi olabilir. Yani ne kadar sabır, o kadar ağır imtihan...

Özgür iradeyi tahrik etmeyen bir husus, imtihan malzemesi olamaz. Zira, bir cihetle imtihanın temel unsurlarından biri akıl ise, diğeri de özgür iradedir.

Vallahi Eda o sabırdan Allah bana da vermiş ki kat kat çok şükür bu insanların iki yüzlülüğüne yüzsüzlüğüne iyi sabrediyorum. Nerede arızalı birisi gelip bizi buluyor. Hiçbir şeyden memnun olmayan, ilgi manyağı, egoist ruhsuz insanlar içimizde cirit atıyor. Biz onlar için ne yapsak onlar mutlu olmuyor daha fazlasını istiyor. Herkes yaparken iyi ben yaparken kötü oluyorum. Ya da kendisi bu zamana kadar çok düzgün olan insanmış gibi karşımıza çıkıyorlar birde. Oysaki yaptığımız tek şey doğruları söylemek. Biz ne yalana olduk ne yalaka olduk doğru insan olduk o yüzden suçluyuz. İstediklerini söyleseydik onlar gibi olsaydık biz de kral çıplakken çok güzel kıyafetin var kıralım deseydik bizden iyisi yoktu. Ama ben öyle her şeyi göz yumacak bir insan değilim.