Evinize misafir geldiğinde yanlarında mı oturursunuz, odanıza mı gidersiniz?

Ben mi iletisim kuramiyorum onlar mi bilmiyorum ama benden biraz büyüklerin benimle kurdugu max sohbet şu. Nasilsin, nasil gidiyor. Okul nasil gidiyor, bitirdin mi, kpss ye girdin mi girecek misin, atama olur mu? Bu kadar.

Yani birileriyle yasitlarim disinda sohbet etmeyeli o kadar uzun zaman oldu ki. Bu beni kotu de hissettiriyor. Okul ve sinavdan ibaretmisim gibi. Zaten kendi icimde o kadar stresliyim sorunca ne geciyor. Bana bu sorulari sorandan soguyorum da. Anneannemle bile sohbet bu kadar. Gider sohbet ederim, tecrubelerini dinlemek isterim ama benimle konusacak baska konu bulamiyorlar sanki. Bunlari sorduktan istedikleri ya da istemedikleri cevabi aldiktan sonra isleri bitti benimle. Kaale alınmam bunlardan ibaret. Hani gel konus, samimiyet göster, baska konular ac.

Bunun ileriki versiyonu gorucu var mi, biri var mi, evlenmeyi dusunuyor musun. Artik bu sorulari yasim buyudukce almaya baslayacagim. 1 -2 kisi der oldu. Ikerde daha da artacak anlasilan. Bir de damizlik gibi gorulmekten, birinin karisi olma durumunu millete anlatacagimm yine bitecek isleri. Ilokula anaokuluna giden cocukla dahi daha cok sohbet ediyorlar.

Bu muameleyi gordugum icin bu sorulacaklar sorulduktan sonra isleri kalmiyor zaten bende odaya gidiyorum. Bazende sadece hoş geldiniz deyip oceri gidiyorum. Annem muhatap oluyor sorularla. Farkli kisiler soruyor belki ama ben surekli ayni cevabi veriyorum. Bunu da dusunmuyorlar. Ogretmen gibi her girdigim şube farkli ama anlattiklarim ayni. Ogretmen notu verdikten sonra ogrenciler takmaz. Bende de misafirleri notumu verdikten, merakini giderdikten sonra gormuyorlar bile beni.

İşim varsa bi hoş geldin diyip beş dakika oturup yukarı çıkıyorum. Gelenler beni istiyor zaten evde olduğum zamana denk getirmeye çalışıyorlar. Kendi dayım amcamsa gider otururum ama diğer türlü ne münasebo