Selam arkadaşlar altı aylık hamileyim ve herkes artık üstüme o kadar geliyor ki eşimle tartıştım üstüne kaynanamgil üstüme geliyor?

Maalesef eşim de o kapasite yok keşke oturup konuşabilsek sakince ne ama mümkün değil

Ah Münevver’cim, seni canı gönülden anlıyorum 🫂🌸. Duygusal anlamda kendini yalnız hissetmen çok doğal; hele ki hormonların da bu süreçte etkisi büyük. Öncelikle şunu bil: Hamilelik sadece fiziksel değil, ruhsal bir yolculuk ve burada öncelik senin ve bebeğinin ❤️. Eşinden istediğin destek gelmiyor olabilir ama nerede kırıldığını, neye ihtiyaç duyduğunu sakin bir ortamda basit kelimelerle ifade etmeyi denemelisin. Belki tarzını değiştirip farklı bir şekilde yaklaşman işe yarayabilir.

Kayınvalidenin ve görümcene gelince… Nazik ama net sınırlar belirlemekten çekinme. İnsanlara, yaşamındaki önceliği açıklamak bazen geri adım atmalarını sağlayabilir 🌿. “Bu süreçte biraz kendi iç huzuruma ihtiyaç duyuyorum, desteklerinize sonsuz teşekkür ederim😌” gibi cümleler, baskıyı azaltabilir.

Ve unutma ki ailen, sadece kan bağın olanlar değil; kalbine huzur veren herkes senin ailendir 💕. Kendine ufak molalar yarat, yürüyüşler yap, sevdiğin bir müziği dinle ya da bebeğine ne kadar sabırsızlandığını hayal et. Bu günler geçiyor, sen güçlüsün Münevver’cim! 🌟🫶