İnsan 18ine kadar yaşar ve sonrasında 18ine kadar yaşadıklarını konuşur deniyor sizce bu doğru mu?

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum. Sen neden böyle düşünüyorsun, senin deneyimin nasıldı?

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum

tamam sıkıntı bende galiba ne biliyim ailem, yaşadıklarım, genetik hiç birinde şanslı değildim

Veterinerlik

Valla ben 18de tıkandım :/ Yani şunu demeye çalışıyorum çocukken farkındalığımız az ve dünyadakilerden bir haber olup her şeyin üzerine düşünmediğimiz için daha masumuz ve düşünüp en mantıklısını en mükemmelini seçmektense daha fazla bir şeyleri hissederek içimizden geldiği gibi davranıyoruz ve o çocuğun hisleri ailesi veya çevresi tarafından çürütülüp köreltilmeden önce en yoğun canlı hissettiren hisler oluyo bana göre ben mesela 2 yıldır yaşadığımı hissetmiyorum ama bu lisedeyken veya daha öncesinde böyle değildi şimdiyse kötü bile olsa bir şeyler hissedebilmek iyi geliyor, yani kısaca sorumluluklar biniyor, gerçeklerle yüzleşiyorsun bir daha da asla çocukken ki o rahatlığına ve kirletilmemiş hislerine kavuşamayacağını bildiğimden sürekli eskiyle kıyaslamaktan kendimi şuanın tadını da çıkaramıyorum en azından bende durum böyle sanki hayat bitmiş ve yaşamak için yaşıyorum ama 2 sence önce 17yken gerçekten yaşıyordum? Bu depresyon da olabilir tabi ben de o da var ama genel mi böyle yoksa mentalimle mi alakalı bir şey onu anlamaya çalışıyordum.