Yaş aldıkça mı olgunlaşır insan, yaşadıkça mı?

Bence insan yaş aldıkça değil tam tersine yaşadıkça olgunlaşır çünkü genel olarak biz insanlar ne kadar yaş aldığımız ile değil ne kadar deneyim ya da hata yaptığımız ile olgunlaştığımız fark ederiz. yani bir insan eğer hayatında hiç bir şey yaşamışsa o insan 40 yaşında bile olgun olmaz çocuk gibi kalır ya da kendini geliştirmediyse. ama bir insan küçük yaşında rağmen hayatta bir çok şey erken yaşadıysa yani sevdiklerini kaybetmek ya da hayatta kötü bir hayatının olması gibi. o zaman işte o insan daha çok geliştirebilir ya da hatalarından dersler alıp daha olgun olabilir. yani aslında tamamen kişinin kendini nasıl olgun gördüğü ile ilgilidir ama benim için daha çok insanlar yaşadıkça olgunlaşırlar.

Olgunlaşmanın yaşlanmayla değil, yaşanmışlıkla alakası var. Aslında hayata başladığımız ilk andan verdiğimiz son nefese kadar geçen süreçte bütün tecrübelerimizin toplamıdır olgunluk. İyi kötü, acı tatlı tecrübelerimizin toplamı. Bu olgunlaşma süresi çoğunlukla acı verir insana. Hayatta sadece iyi, pozitif şeylerin olmadığını ögrenmek ve bunları kabullenmek zorunda olduğunu bilmek istemez insan ama bunları öğrendikçe ve içselleştirdikçe başlar attığı her adımda iki kere düşünmeye. Bir şeylerin farkına varır. Bilmekten ziyade daha çok anlam verebilmektir karşına çıkan şeylere.

👏👏👏

Sözü bal eylemişsin... Lafın fazlası apdâla denir...

İnsan bu hayatta Yolda yürüdüğü kadar bir şeyler öğrenir. Yol uzun ise göreceği Çok şey olur. Düşer de kalkar da. Yoluna bir yoldaş gelen de, dost da olur kurt da olur.

Mesele sadece yürüme meselesi değildir elbet. Edebi ile yürüyen edebi ile istikamete varır. Genci de yürür yaşlısı da yürür. İnsan niye yürüdüğünü bilmez ise o yolculuk onun için beyhudedir.

Olgunluk yaş ile olaydı cahillik diye bir şey kalmaz idi.