Hamileyim bu yüzden lütfen kırıcı olmadan düşüncenizi söyleyin?

Ben 20 yaşında bi kadınım ve şu an 25 haftalık hamileyim size kimseye söyleyemediğim ama aklımdan çıkmayan konuları anlatacağım. Ben eşimle ilk tanıştığımda çok iyi anlaştık birbirimizi sevdik bende biraz saf düşünceli bi insanımdır hep diğer insanlarla ilk tanıştığımda onlar hakkında ilk düşüncem neyse öyledirler zannederdim eşimi de öyle onla dini nikah kıymadan önce tatile çıktık sonra ben onun için yaşadığım şehri bırakıp onun yanına başka bi şehire taşındım sonra dini nikah kıydım acelemiz yok diye düşünüp resmi nikahı kafama takmamistim sonra biraz vakit geçtikten sonra hamile olduğumu öğrendim inanın dünyalar benim olmuştu hep bi kızım olsun isterdim ama nasip değilmiş sonra her şey güzel giderken bir gece şarjım bittiği için onun telefonuna girdim normalde girmem öyle her yere girip cikiyorum canım sıkıldığı için ve son silinenlere gireceğim vakit telefonu almaya çalıştı şaka yaptığını zannettim vermedim küserim girmezsem falan dedim sonra gerekirse küs ama girme dedi bende direkt girdim ve bi kadın 5 yaşında bi erkek çocukla kahvaltı masasının başında bi fotoğraf karşıladı beni görünce şok oldum 40 dan fazla fotoğraf vardı sonra bana bı şeyler anlatıyordu ama onu dinleyemiyordum meğerse resmi nikahlı eşi ve oğluymuş onunla kaldığım ev onların yuvasiymis hiç mi anlamadın demeyin çünkü evde şüphelenebileceğim hiç bişey yoktu çünkü kadın oğluyla aylardır memlekete annesine gitmiş sonra mahvolmuş bu şekilde İstanbul'a döndüm sürekli ağlıyordum tek başıma doktora gittiğimde düşük riskimin olduğunu söyleyince tabi her şey daha kötü oldu istanbuldayken sürekli beni arıyordu hiç durmadan hiç ağladığını görmediğim adam şimdi telefonda benim için ağlıyordu o ağlarken bende sesimi kapatıp ağlıyordum en son İstanbul'a geldi benim için konuştuk ve bana her şeyin düzeleceğini beni gerçekten sevdiğini söylüyordu o zaman onun doğru söyleyip söylemediğini bilemiyorum ama ben çok seviyordum üstelik hamileydim bebeğimi aldiramazdim sonra beni ikna etti geri dönmeye hem aşıktım hemde başka çarem yoktu ve şu an başka bi evde onunla yaşıyorum karısı beni öğrendi eşimin ablasına hakkımda çok kötü şeyler söylemiş * şöyle bişey var eşim İstanbul dan geldiğimden beri benimle yaşıyor diğer eve gitmiyor tabi benimde oğlu için içim sızlıyor bazen onu ikna etmeye çalışıyorum git çocuğu gör diye vicdan azabı çekiyorum diyorum tamam diyip geçiştiriyor ve hala boşanmadı şu an işleri çok yoğun uykusunu bile alamıyor çok az uyuyor onu zorlamak istemiyorum hiç bi şeye ama diyemiyorum da şu an ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum ben bu günaha bile isteye girmedim ona da söylemiştim eğer en başta söyleseydi asla seninle konuşmaya devam etmezdim diye ama işte şu an gecenin bu saatinde ağlayarak yaptıklarımı sorguluyorum sizden tek ricam lütfen kırmadan kötü söz söylemeden bana fikrinizi veya tavsiyenizi söyleyin