Ülkenin sonu hiç iyi değil ve elimizden bir şey gelmiyor aşırı tedirginim?

Bende çok küçük yaşlarda ülkemi temsil edeyim diye bir kodlama yarışmasına katıldım orada bile benim tasarladığım oyunu alıp başka bir kız yapmış gibi lanse ettiler. Yös sınavında 2x+6=10 ise x kaçtır gibi sorular çözüp milyonlarca yabancı uyruklu tıp, eczacılık gibi bölümlere yerleşti. Okullarda okula gitmemiş "açıktan" okumuş, torpilli "öğretmenler" dolduruldu o sırada kpssden 80 alan öğretmenimiz inşaatta çalışırken nefesini verdi.

Allah yardımcımız olsun 🥹

Önceden ülkemi temsil etmek adına ders çalışır, gençliğimi masa başında çürütürdüm veya yarışmalara katılırdım gerçekten yetenekli bir insan olduğumu düşünüyorum resim yeteneğim oldukça yüksekti lakin hepsinde bir adaletsizlikle karşılaştım gittikçe ümidim kesildi ve bastırıldım. Hatta lisede sözde Türkçe öğretmenim tarafından dayak yedim sırama Mustafa Kemal Atatürkün sözünü yazdım diye.

Ben o sıralar okul birincisiydim ve atik bir çocuktum adam torpilliydi kimse attıramıyordu bu "adam" yüzünden okuldan ayrılan öğrenciler bile oldu. Ders anlatmaz tahtaya özellikle kızları çıkarırdı biri siler, diğeri yazardı saçma sapan 2 beyit, bent. En çok beni kaldırırdı bunun ne halt olduğunu az çok anladığım için hafif hafif "saygı çerçevesi içinde" laf sokardım. Bir gün nutuk kimin eseri sordu bilerek bana (şu ilahi, deme, nutuk konusu varya ondaki nutuğu biliyordum ama kimin eseri diye bilerek sorduğunu anladım) kalktım Mustafa Kemal Atatürkün dedim diye daha 10. sınıf öğrencisi olan bana 3 adet kapkalın kitapla vurmuştu. Ders anlatmazdı dediğim gibi, seri katile benzerdi ve saçma sapan destan yap, gazete yap, roman yaz gibi ödevler verirdi oysa sınav sistemi benden ne kadar iyi destan yazdığımı sormuyor ne kadar iyi cümle ögeleri, bağlaç biliyorsun onu soruyor. Ben de yazdığım destanın içine, gazeteye ufak mesajlar eklerdim takıktı hatta tahtaya keçeliyle yazdırırdı arkadaşıma bana teneffüs bitene kadar bu tahtayı silmezsen sözlüne 10 gireceğim derdi. (tel ve bulaşık süngeriyle silerdim arkadaşlarım yardım ederdi.)

Bazıları çok iyiydi hatta bu durumu asker eşi bir öğretmenime anlattığımda oda bana terör yanlısı zaten, benim eşim asker diye bana bile türlü iğneleyici sözler söyledi falan dedi. Bazıları aşırı iyiydi zaten derece yapıp öğretmen olmuş insanlardı 1 dk boşlamazlardı dersi, haram girecek bu çocuklar derssiz kalmasın diye.

2 tanesi kötüydü öğrencilik hayatımda gerisi bana çok şey kattı hepsine çok minnettarım.

Onlarıda anlamak lazım ekonomi berbat çoğunun ailesi, çoluğu çocuğu var ve çalışmak zorundalar benim din kültürü öğretmenim vardı mesleğini seviyordu ve belli ki keyif alıyordu ama eskinin kalıcılığı vardı misal performans ödevi diye tutturuyordu ve kalemin rengi, sayfa düzeni, kaynakçanın bolluğuna aşırı takık bir insandı. İnternetten sunu hazırlamamıza veya kopyala yapıştıra karşıydı illa birsürü kitap karıştırıp, mavi tükenmez kalemle en az 10 sayfa yazacaktık.

Sadece eğitim değil ki her şey öldü sanat, mimari, demografik yapı, hatta kültürümüz bile yavaş yavaş unutturuluyor, adalet...

Ortadoğu ülkeleride alsında kendi kimliğini yansıtmıyor birilerinin maşası olduğu için bu halde, bir nevi sansüre uğramış şekilde şu dünyanın yükünü sırtlıyorlar nedeniyse aşırı baskı, ümitsizlik ve akıllarını kullanamama. Tıpkı bir fili bebekken ayağından zincirlersen bir süre çırpınır, en son pes eder, ayağında zincir olmadığı halde yerinden kıpırdamaz ya onun gibi.

Benimde sinirimi bozuyor hayır bu ortadoğudakilerde iyice alışmış köleliğe ses çıkarmıyorlar gayet memnunlar.