Eski esimden ev, araba almak hata mı olmus? Kendimi kötü hissetmem garip mi?

Biz ilk anlasmali bosanacaktik. (Calismiyorum) Ben hicbir sey talep etmedim. O da vermek istemezdi tahminimce. Sonra plansiz gebelik durumu oldu. Buna ragmen bosanmak istedi bir sey demedim, kabul ettim.

Ben yine hicbir sey talep etmedim. Avukat bu durumda bir seyler isteyebiliriz dedi. Kendisi bilir bir sey talep etmeyelim, yoruldum zaten. Bitsin gitsin dedim.

Eski esim geldi.(beklemezdim bu arada. Vicdanini mi rahatlamak istedi bilmiyorum) yatirim icin aldigim daireyi sana ve cocugumuza veriyorum dedi. Annemin arabasini da veriyorum, cok kullanmiyor zaten. Senin bu surecte ihtiyacin olur dedi. Bir sey demedim, kafa salladim sadece.

Simdi o evde yalnizim, araba da kapinin önünde. Ama bilmiyorum tuhaf hissediyorum. Yabanci hissediyorum. Kabul etmekle hata mi yaptim? Ya da istemeseydim bile karsi taraf bunlari verdigi surece mahkeme verir miydi ben istemesem de bilmiyorum.

Kotu hissediyorum. Yani benim hayalim boyle degildi. Boyle bir aile olmak degildi, cocugu bu sekilde dunyaya getirmek degildi. Evimi arabami kendim almakti hayalim. Ya da eşiminde destegiyle ikimizde para koyarak almakti hayalim.

Koca parasi yiyor diyorlar ya hani. Eski esimin bana sundugu ev ve arabaya binmek agirima gidiyor sanirim biraz. Vermese ne olurdu bilmiyorum orasi da sıkıntı. Oyle iste, agirima gidiyor ve kotu hissediyorum. Normal mi bu duygular?