Ev arkadaşı problemi?

Yaklaşık 1.5 sene önce arkadaşımla eve çıktık fakat zaman geçirdikçe nasıl bi insan olduğunu anlamaya başladım. Ev sanki onunmuş gibi davranıyor, arkadaşlarım eve geldiğinde surat asıyor, ben evde uyurken (uyarmama rağmen) çok fazla ses çıkartıyor, ortak alışveriş yapıyoruz çok hızlı bir şekilde beni düşünmeksizin her şeyi yiyip bitiriyor asla bana ayırmıyor, bağıra bağıra konuşuyor, her şeyime karışmaya çalışıyor bir anne gibi vs.. Kısacası yaşayış tarzlarımız birbirine uymuyor. Ben insanlık yapıp düşünebiliyorsam onu o da beni düşünmeli diye düşünüyorum.

Evden ayrılmayı düşünüyorum fakat şu an kiralar 10-13 bin arası değişiyor ve ailemin üstüne yük bindirmek istemiyorum fakat bu şekilde çok mutsuzum. Stresten cildimde yaralar çıkmaya başladı, mide rahatsızlıklarım ve uyku problemim başladı düşünmekten uyuyamıyorum. Aileme açıkca söyleyemiyorum çünkü utanıyorum daha fazla masraf yapmalarını istemiyorum.

Yurda dön diyenleriniz olacaktır fakat ben zaten 1 senemi yurtta geçirdikten sonra yurttan kendimi kurtarmaya çalışmış biriyim, neler olduğunu, nasıl odalarda ne şartlarda kalındığını her şeyi çok iyi biliyorum bu nedenle kesinlikle yurda dönmek istemiyorum. Sizce ne yapmalıyım, arkadaşımla konuşmalı mıyım (düzeleceğini çok sanmıyorum çünkü yaşayış tarzlarımız, kültürümüz hiç uyuşmuyor) yoksa bir yandan çalışıp aileme çok yük olmamaya çalışarak eve mi çıkmalıyım?