Arkadaşımla bir arada oturmak istiyorum ama bana duygusal yük oluşturabileceğini düşünüyorum, siz olsanız ne yapardınız?

Ofiste karşılıklı masalarda oturmak istiyor ama etrafındaki tek insan ben olacağım o durumda. Bir kaç kişi daha olacak etrafımızda ama en yakın ben olacağım yani. Her üzüldüğünde her öfkelendiginde bana anlatarak kafamı boş yere meşgul edecek gibi hissediyorum. Öfkelendiginde bunu gizleyemeyen birisi. İnsan biraz duygularını törpüler ne bileyim, her duygu her yerde yaşanmaz, her şey herkese anlatılmaz. Arkadaş olmak istiyorum ama daha soft şeyler konuşmak isterdim. Böyle bir kaç günlük yakınlıkta onun tüm hayatını öğrendim neredeyse. Paylaşımların 50-50 olmasını, bir denge olmasını isterdim. Ben resmen psikolog oldum bu ilişkide 🤣 Böyle heeeeer şeyini anlatan birisi acaba ileride pat diye arkadaşlığımızi kesebilir mi? Bana normal gelmiyor yani.

Başka biriyle de oturabilirim, o kızla da dün bir kaç saat karşılıklı oturduk. Yeni tanıştığım biri zaten. Her şeyden şikayet ediyor. Canım ben bir şey yapamam bu konuda dedim en sonunda. İşle ilgili bir konuda şikayetin varsa gider yöneticiye söylersin. Çalışmak istemiyorsan kendin bilirsin yani. Her şeyden şikayet eden biriyle oturmak da canımı sıkar. Neyse bugün farklı bir arkadaşım daha var, o gelecek, onunla otururuz. O daha iyi onlardan 🥰

Siz olsanız ne yapardınız?