Herkesin dayak yediği bir anısı vardır, peki sizdeki travma bırakan hangisiydi?

Ben bir dayak yeme gurmesi olarak yzşçlçyçülkş daha çocukluğumda babamdan dayak yemeye başlamıştım, çocuğa vurur gibi değil de sanki karşısındaki adamı öldürmek istercesine döverdi. Sadece oflamam yeterdi dövmesi için.
Bir keresinde gece uyuyordum bir anda yataktan yukarı kaldırılıp yere çarpıldım çyşclzyçlzşt yani bu tarz şeyler hiçbir neden yokken de gerçekleşiyordu. Abimlerden de bol bol yedim kşştykştkl ne yazık ki herkes anne baba olmamalı. Birçok anım var kafama çay bardağı fırlatılmasından tut, elindeki bıçağı göstermesine kadar. Çok sevgiyle büyüyemedik yani, insan ailesinden sevgi görmeyince dışarıdaki insanlarda arıyor sevgiyi, sonra karşısına sevgisini kullanmaya çalışan insanlar çıkıyor saçma sapan insanlarda kendini tüketiyor değer bulmaya çalışıyor insan, en son kendini bulabildiğindeyse çok yıpranmış oluyor.
Ben de en çok travma bırakanı net açıklayamayacağım çünkü psikolojik olarak hala müsait değilim bununla karşılaşmaya ama bıçak göstermesi benim için gerçekten çok korkunçtu. Kendi ayaklarımın üstünde duran biriyim artık, en küçük kötü bir davranışta insanları siliyorum.
Bu durumdaysanız kızlar kendi ayaklarınızın üstünde durmaya bakın, devlet o bu şu her şey bir yere kadar yardım edebilir size, bir yerden sonra sizin ayaklarınız üstünde durmanız gerekiyor. Koca parasına ona buna güvenmeyin kendi mesleğiniz işiniz olsun, yeri geldiğinde kimseye muhtaç olmadan o kapıyı çarpıp çıkmayı bilin. Kendinize bu değeri verin.
Soruyu bilerek gizlemedim çünkü utanılacak veya çekinilecek bir şey olduğunu düşünmüyorum bizim gibi toplumlarda çok görülen durumlar bunlar.
-ek olarak herhangi bir tehlikede hissettiğiniz durumda polisi aramaktan asla çekinmeyin, fotoğrafla video ile ses kaydıyla kanıtlar tutmaya çalışın