İyi niyetli olmak toplum da neden saf insan olarak algılanır?

şimdi eğer iyi niyetli olunacaksa iyi niyetli birine iyi niyetle yaklaşılır
burada bir problem yok
çünkü karşının da niyeti iyi muhtemelen o da karşılık olarak sana iyi davranacak

kötü bir insana iyi niyetle yaklaşılırsa kötü insan düşünür ve kendi kendine der ki
''ben kötü bir insanım ama bu kişi bana iyilik yapıyor
saf mı bu be
benim kötü olduğumu bilmiyor mu bu
kendisine iyilik edeceğimi mi düşünüyor yoksa'' der gayette haklı bir düşüncedir

bu saflık aslında bence buradan gelir
yoksa iyi niyetli olmak saflık aptallık demek değildir
niyeti kime kullanırsan anlamı değişiyor

ha kötüye de kullanabilirsin bu niyeti
o zamanda ondan gelecek kötülüğü sineye çekmen gerekir alınmaman gerekir
neden böyle davranıyor diye sorgulamaman gerekir

Maalesef bu insanların genel olarak bir bakış açısı bunun için çok iyi bir insan olma nosyonundan geçmek gerekiyor diye düşünüyorum. Evet maalesef sizin iyi niyetinizi çok suistimal ediyor insanlar ister istemez bunu sıklıkla yapıyorlar ve siz karşılıksız ve içten olarak destek olmak çalıştıkça size hep daha kötü olarak yansıyor yani sizin iyiliğinizi kullanmak yolunda gidiyorlar.

Derin bir konu, bunu belirleyen durumlar toplumun gelişmişlik ve eğitimi ile ilgili bir durum maalesef. Örneğin batılı ülkelerde 100 insandan neredeyse 90'ı iyi niyetinizi suistimal etmezken ülkemizde 100 insandan 90'ı bu yönünüzü saflık olarak algılayıp size karşı kötü niyetli olabiliyor maalesef.

Çünkü arada çok ince bir çizgi var IQ su düşük insanlar bunu saflık ya da enayilik olarak algılıya bilir ama iyilik yapan insan kim ne der diye yapmaz mecbur hissettiği için yapar herşeyi sana veren almayada gücü vardır bunu unutmamak gerekir diye düşünüyorum