Öz annem beni öz babamdan kıskanıyor?

Babamla ne zaman konuşsam bir yere gitsem baba kız olarak ne yaparsak annem bize hep laf sokuyor. Bu küçüklüğümden beri böyle. Annemle zor anlaşırız ama anlaşıyoruz, babamla olduğu gibi değil tabii. Annem hep öfkeli kızgın, onunla çoğu zaman konuşmak çok zor. Küçükken babam hep bana destek çıktı annem bana sadece maddi anlamda destek çıktı ve bunu maneviyat olarak sayıyor. Babam ise babaligini sonuna kadar yaptı, halada yapmaya devam ediyor. Ama annem yüzünden artık aynı evin içinde olmamıza rağmen babamla konuşamıyoruz. Yemekleri ayrı yiyoruz, dışarı çıkmak istediğimizde ben arkadaşımla buluşacam diyorum aynı şekilde babamda öyle diyor. Annem her zaman beni seviyor musun sorusunu çokça sorar, tabii ki de seviyorum diyip sarılıp öpüyorum. Bu her zaman böyle, ama babamla olduğu gibi sık sık dışarı çıkmıyor dertlesmiyor veya eglenemiyoruz. Çünkü kendisi her yaptığım işe karışıyor, olup olmadık yerde laf sokuyor ve dertleşmek istediğimizde de onunla anlaşamıyoruz. Babamla ne zaman dışarı çıksa her zaman eve kavga edip o şekilde geliyorlar ikisini de dinliyorum babama ve anneme hak verdiğim noktalar oluyor annem ise ben her zaman haklıyım kafasına giriyor. Ne yapmalıyım bilmiyorum... Psikoloğa da gitmek istemiyor, bende sorun yok sizde sorun var diyor. Koskoca kadını kaldiripta goturemiyoruz. Eğer bir fikriniz var ise yapayım artik bende careler tukendi.