19 yaşımda hala dayak yiyorum?

o kadar zoruma gidiyor ya zaten psikolojim bozuk onlar yüzünden yıllarca akran zorbalığına uğradım annem babam keşke ölselerdi ne anne denenecek seviyede ne de baba sakın umursamamazlık yapmayın ben hala durduk yere dayak yiyorum babam denilecek herif 50 yaşında yıllardır bitmiyor öfke kontrol bozukluğu var yıllardır birikmiş psikolojik bozukluğu var biz sana şunu yaptık dershaneye gönderdik telefon aldık bilemem ne yaptık diyip övünmekten bir halt ilerisine gitmezler. durduk yere dövüyor konular o kadar saçma ki sebepsiz pat diye vuruyor ama ortada sorun yok kendimi açıklamaya çalışıyorum şöyle böyle dinlemeden bağırıyor sus konuşma senin yüzünden susturuyor bende bağırmak zorunda kalıyorum psikolojin bozuk sen aileyi karıştırıyorsun herkesin psikolojisini sen bozdun diyor o kadar mahvetti ki beni doğmadan ölseydim universiteyede gitmedin bari kurtulurduk ya şimdi git evde diyor bende mezunum bilerek bıraktım mecburum ama yıllardır böyle küçük meselelerden ne sevgili yapabildim ne de arkadaş 19 yaşımda dayak yiyorum ha bide yaşına bak konuşamıyor çocuk gibi diyorlar bana lan bana vuran beni ezen mahveden sensin sen kendimden utanıyorum kimsenin yanına gidip arkadaşlık kuramıyorum kurmaya çalışsam konuşamıyorum ki iki cümleyi bir araya getiremiyorum hepten her şeyim bok olmuş konuşma bozukluğundan tutun kendimi ifade edemiyorum deli oldum oysaki kız kardeşim 16 yaşında bir fiske atılmamış boyu benden geçmiş hiç ezilmedi ezdirmediler ne de ağır iş yaptılar öyle yıllardır bendim önde giden kurban ne boyum var ne de dermanım acıyorum kendime. Onları daha da üniversiteye gidince görmem sonrada yine bana * olmuş derler kendimden utanmıyorum ama hakkım helal değildir onlara da.