Kadın evlendikten sonra çalışmalı mı?

Evet, çalışmak zorunda.

Çünkü;

“Kızlar okuyun. Okumazsanız, kolunuza takılan üç bilezik, kocanızın ömür boyu ödeyeceği salon takımıyla övünen, çeyizi dünyadaki en değerli eşya sanan bireyler olursunuz. Dışarıda nehir gibi akan bir hayat varken, siz o nehirdeki sabit kaya gibi sürekli aynı kalırsınız.” Nil Karaibrahimgil

Kadınlar çalışmazlarsa topluma karışmamış olurlar bu yüzden pasif, değersiz olurlar ve nehirdeki sabit kayaya dönüşürler. Topluma karışmamak erkeğin gerisinde olmak demek. Karı-koca aynı hayatı yaşamazsa onun adı evlilik olmaz çünkü evlilik aynı hayatı paylaşmaktır. Ev kadınlığı fah*şeliktir. Fah*şe gibi edilgenler ve erkeklerin ihtiyaçlarını karşılayarak erkekler de onları maddi ihtiyaçlarını karşılıyor. Basbaya fah*şe yaşamı. Erkekler fah*şelere kıyafet, süs, gıda, ev eşyası sağlıyor ve harçlık da veriyor. Basbaya fah*şe gibi yaşıyorlar işte. Hem kadın çalışmazsa hantallaşır bu yüzden kocasına karılık da yapamaz ev ortamının rahatlığı hantallaştırır. Ev kadınlığı kolay olduğu için pekçok kadın evlenince işi bırakıyor. Ev kadınları erkeklerin evine kapanıp kalmış, onların şehvetlerinin tatmin edicileri olmuştur. Kadın çalışmazsa evin reisi erkektir çünkü eve o para getirir ve topluma karıştığı için daha zeki, mantıklı ve güçlü olduğundan, hayatı bildiğinden dolayı kadın çalışmazsa erkek evin reisidir. Kadın vasıfsız, hantal, tembel, kafasına göre yaşadığı için kocasına diklenemez, onun emrine amadedir. Eğer çalışıp değer kazanırsa kocasıyla eşit olur bu yüzden itaât mecburiyeti kalmaz.

Allah bize bu ayette çalışmanın üstünlük, ev kadınlığının eziklik olduğunu açıklıyor:

Erkekler, kadınların koruyucusu ve yöneticisidir. Çünkü Allah, insanların kimini kiminden üstün kılmıştır. Erkekler kendi mallarından harcamakta (ve ailenin geçimini sağlamakta) dırlar. İyi kadınlar, itaatkârdırlar. Allah’ın (kendilerini) koruması sayesinde onlar da “gayb”ı korurlar. (Evlilik yükümlülüklerini reddederek) başkaldırdıklarını gördüğünüz kadınlara öğüt verin, onları yataklarında yalnız bırakın. (Bunlar fayda vermez de mecbur kalırsanız) onları (hafifçe) dövün. Eğer itaat ederlerse, artık onların aleyhine başka bir yol aramayın. Şüphesiz Allah, çok yücedir, çok büyüktür.

Sartlara gore degisir ama bence evlilikte calismak kadini yoran bir sey. Erkekler ev isleri, cocum bakimi gibi seyleri ustlenseler kadinlar calisma hayatinda ve kariyer yaparken bu kadar yıpranmazlar. Ama kadinlara sunulan secenek su. Calis, calisacaksan benden destek bekleme, sen calismak istiyorsun ben sana calis demiyorum. Calismasan koca parasi yiyor oluyor toplum gozunde. Ya da koca kisisi iyi degilse kadini gecindirmiyor olabilir. Kotu komsu ev sahibi yaoarzkotu koca da kadini meslek (para) sahibi yapar. Eger erkek iyiyse, maddi ihtiyaclari karsiliyorsa calismamali bence. Diger turlu kadin icin calismak ektra bir is oluyor tum gorevlerinim yaninda. Sonra çocuklarda perisan oluyor. Bakicilarda, kreslerde surunuyorlar. Erkekler ev isleri ve cocul bakimina daha cok katilsa, tam bir birlik saglansa kadin calissin calismasin sorunu biraz cozulur ama erkekler cogunlukla sadece calisma sorumlulugu aliyor kendilerine.

Ama kadin calismasa da altin bilezigi mutlaka olmali. Diplomasi olmali. Sonra alaniyla ilgili is bakar ya da atanmaya bakar. Bekarken bir yerlerde calisip is tecrubesi edinebilir. Biraz para, altin vs koyabilir kenara. Bazi sertifikalar alabilir (atıyorum kuaforluk egitimi ve sertifikasi alir, ascilik alir, oyle yerlerde calismak gerektiginde 1-0 onde olmus olur) bekarken biraz calisip para biriktirip sonrasi icin saklayabilir (kocasinin dahi bilgisi olmaksizin) eger takintisi vs pek yoksa parayi faize atip aylik gelir gibi kullanabilir mesela ayrilik oldugunda falan.

Kadin bence eger erkek destek oluyorsa calismali. Is birligi yapabilen erkege maddi destek olunur bence. Diger turlu maddi destek dahil her destegi versin kadin erkege, ama kadinin sorumluluklarina gelince kimseden ses soluk yok. Biz de insaniz. Bu durumda kadin ya calismayacak, ya da evli kalmayacak bence. Hem evde hem disarda calisan kadinlarin nr kadar yiorandigini, tahammul seviyelerinin azaldigini görebiliyorum ve uzuluyorum.

Ya da meslege de bagli kadinin evliyken calismasi. Öğretmendir eve de cocuklara da ayiracak vakti vardir. Kendi klinigi olan dis hekimidir calismasini, tatilini kendi keyfine, cocuguna vs gore ayarlar.

Eczacidir, kendi dukkani vardir yine istedigi zaman calisir, dukkana gider, istemezse gitmez, zaten diger eczaci ya da teknikerler duruyor cogu eczanede. Ya da eczane, klinik gibi yerler devlet daireleri gibi olmadigindan cocugu da alirsin hem isine bakarsin, hem bir gozunde cocukta olur, kenarda oynar vs. Yapilan meslege de bagli calisip calismamak.

Bende eczaci, dis hekimi gibi daha serbest, kendi isimin patronu olabilecegim alanlar isterdim ama olmadi. Birkac tane daha sayilabilir bu tarz meslekler ama cok yok. Ozel sektor zaten yorucu ve calisma saati yuksek.

Devlette de ogretmenlik haric cogu 8-5 mesaisi olan meslekler. 24 saatlik nobetleri de olan versiyonlari var. Guvenlik ve saglik sektorunde calisan kadinlarin bayrami vs de yok. Ne aileye, ne cocuga, ne de kadinin kendisine zamani kaliyor geri kalan mesleklerde. En azindan cocuk bir yasa gelene kadar erkek evin gecimini idare etmeli diye dusunuyorum. Cogu kadinda evlenince calismayi birakiyor zaten. Mecbur birakiyor. Bir ipte iki cambaz yurumuyor iste. Erkeklerde bir seylere el atmauinca kadinlarda bazi tercihler vermek zorunda kaliyor.

Bence asıl evlendikten sonra çalışılmalı. Kendine ait gelirin olması demek, özgürlüğün demek, başkasına muhtaç olmamak demek. İstemediğin bir şey olduğunda çocuklarına bakabilme özgüveni demek, tek başına ayaklarının üzerinde durabilme özgüveni demek. Sosyalleşmek demek, dolayısıyla da hayatındaki anormal gidişatlara dışardan bir gözle bakabilmek demek.

Yani her şeyi eşinin avucuna bırakmak, bilemiyorum… Bana pek mantıklı gelmiyor. Her şeyden önce kendine olan saygın için çalışmaya devam etmelisin bence.