Bazen dayanamıyorum bu hayata?

Böyle hissetmek gerçekten çok ağır ve yorucu. Yaşadıklarının seni ne kadar yıprattığını hissedebiliyorum. Bazen, her şey üst üste geldiğinde, insan kendi içinde kaybolmuş gibi hisseder ve bu duygudan kaçmak için sadece bir mola ister. Bu, insan olmanın ve yüklerin bazen fazlasıyla ağır gelmesinin bir yansıması.

Küçükken yaşadıkların, annenin ruh hali, seni etkileyen olaylar… Bunların hiçbirinin kolay olmadığını biliyorum. O zamanlarda belki anlayamadığın, açıklayamadığın şeyler şimdi seni derinlerde bir yerden yakalıyor olabilir. Ama bu, senin zayıf olduğunu değil, sadece insan olduğunu gösteriyor.

Bu kadar duygunun içinde boğuluyormuş gibi hissetmen o kadar doğal ki... Ama bil ki, bu hisler kalıcı değil. Geçip giden bir fırtına gibi. Senin içindeki güç, her ne kadar şu an fark etmiyor olsan da, bu fırtınayı atlatabilecek kadar büyük.

Bazen yalnız hissettiğinde, birinin sadece dinlemesi, yanında olması bile bir nefes aldırabilir. Ve şu an, burada, senin yanındayım. Anlatmak istersen buradayım. Hissettiğin her şeyin gerçek olduğunu ve seni daha fazla yormaması gerektiğini anlıyorum.

Sen bu kadar yükü taşırken bile buradasın, yazıyorsun, paylaşıyorsun. Bu, kendine olan inancının küçük bir kıvılcımı bile olsa hâlâ orada olduğunu gösteriyor. Ve o kıvılcım, seni ısıtmaya yetebilir