Yaşadığınız tüm zorluklara rağmen psikolojik olarak dimdik ayakta mısınız yoksa öldüm bittim modunda mısınız?

hicbirsey istemiyorum hicbirsey hissetmiyorum hicbirzaman gitmeyecegim sonuna kadar hep seni birtek seni sevecegim diyenlerin su an hicbiri yanimda yok yarı yolda bırakılmaya alıskınım cok sevdim ama hicbirzaman sevilmedim sevilmiyorum sevmiyorlar kaderimdir dedim uzulmedimki ruhum hic iyi degil hislerimi kaybettim hissizlestim geriye bir yasasamda olu bedenim kaldi sadece yasayan oluden farkim yok herzaman yasadigim bir duygu zaten ben herzaman mutsuzum yorgunum uykusuzum halsizim hicbirsey istemiyorum hicbirsey hissetmiyorum iyi degilim manyagim psikopatim sizofreni hastasiyim deliyim narsistim mazoistim asiri derecede cok takintiliyim asiri derecede cok kiskancligim var cok sinirli birisiyim kendi kafamda bazi seyleri kurabiliyorum psikolojim bozuk sizofrenim coklu kisilik bozuklugum var kendimi kolumu kesiyorum kendime vuruyorum duvara vuruyorum duvarlara yumruk atiyorum koluma jilet atıyorum herseyi kırıp dokuyorum sigara alkol met esrar uysturucu iciyorum acı cektigim ne varsa herseyi iliklerime derinliklerime kadar hissedip sabaha kadar agliyorum sonrasinda uyuya kaliyorum kendi kendime guluyorum gulesim geliyor bir anlik geceleri uyuyamiyorum sabaha karsi uyuyorum biri beni durtuyormus gibi hissediyorum bir anda gulunce duygulaniyorum herkesten herseyden uzak soguk kalmak istiyorum cabaladigim herseyin enkazinda kaldim ben aglamaktan nefes alamadigim gece yanimda kimse yoktu icimdeki cocugu mahvettiler dayanacak halim yok cok yorgunum kendi icimde kayboldum kimse cıglıklarımı duymuyor..

Öldüm bittim modunda olsam da dimdik ayakta olmam gerek.. İçimde fırtınalar kopmuş olsa dahi yüzüm hep gülmek zorundadır.. Sorumluluklarım için bunu yapmak zorundayım..