Aileme bakmak için okulu bırakacağım, berbat hissediyorum?

Öncelikle yurt dışında yaşıyorum.

Babam varlıklı olmasına rağmen çok cimri bir adam. İşi olsun, parası olsun, sahip olduğu malvarlıklar olsun hiçbirinden haberdar değiliz.

Mesela arsa sahibi olduğunu biliyoruz. Kaç tane, kaç metre kare, nerede, ne yapıyor vs. hiç bir bilgimiz yok. Durmadan param yok der. Şirket sahibi olduğu için çalışmaz tüm gün evde oturur. Ne kadar parası var bilmiyoruz ama var biliyoruz çünkü annem devletin verdiği üç kuruşluk yardımlarla evin kirasını, suyunu elektriğini gazını cartını curtunu ödüyor. Evet evet annem ödüyor. O para da anca yetiyor.

Babam ise oturduğu yerden para kazanıp, zerre harcama yapmayıp yaşayıp gidiyor… Onun adına o kadar utanıyorum ki parası olmasına rağmen ailemizi sefalet içinde yaşattı… Annem hem yaşlı hem hasta çalışamaz edemez. Tek kızıyım. Babam bize zerre yardımda bulunmuyor ve artık ödemelerde çok zorlanıyor annem. Mesela bir şeye hevesleniyor, alamıyor. Gezmek istiyor, gezemiyor. Para yok çünkü. Ben de artık psikolojik olarak bu durumu kaldıramıyorum.

Küçüklüğümden beri evde para konusu dışında hiçbir konunun konuşulduğunu duymadım. Okulumu dondurup bir işe girme kararı aldım. Aldım fakat 2 gündür gözüme uyku girmiyor. Karnımda ağrılar oluşuyor. Kendimi çok kötü hissediyorum. Hala 2 senem var okuyacak ama yapamıyorum. Bu durumdan geçmiş olanlar sizde böyle hissettiniz mi 😔