Kız kardeşim neden hayatımı taklit ediyor?

Hayatımda ilk defa biriyle tanıştım, kız kardesimde ilk ayda hemen yana döne birini bulup tanıştı.( Normalde yapmaz hiç biri olmamıştı). Ben sevgilimi onceden tanıyordum aileme de uygundu 3 ay sonra ailemle tanistirdim ki bilsinler. Kardesim biri vasıtasıyla tanıştı bildiği biri değil ve begenmemisti başta. Biz ciddiyiz deyince onlarda ciddilesti ve o da tanıştırmak istedi. Anneml engel olup biraz daha tanimasini emin olmasini istedik. 6-7 ay sürekli denemeler yapıp sonunda zorla tanıştırdı. Sevgilimle ilk tanıştığında babası hastası vefat etti ona destek oldum, ilk defa ilsikim olduğu için bilmiyorum iletişimi, hepsini aştık bir şekilde bir buçuk yıl içinde de beş kuruş kimseden almadan (kenarda da yoktu biriktirerek) evlendik, bekletmedik de kimseyi. Bu sure zarfında her ne yaptıysam kardeşimin işleri de bizi takip etti, nisanimiz arasında 20 gün en fazla, düğünümüz arasında da 4 ay var ki bu onları zor tuttugumuz hâli, bir de önümüze geçip evlenmek istiyorlardı. Bu dönemde hem çok ofkelendim hem de kırıldım, neden böyle yaptığını sorduğumda sürekli kaçıyordu ve cevap vermiyordu, psikolojisini öne sürüyordu. Açık açık soruyordum ben kıskançlıktan evlendiğini düşünüyorum diyordum asla kabul etmiyor ve kaçıyordu. Evlendikten 9 ay sonra plansız bir şekilde hamile kaldım, zaten alışma sürecindeyim nasıl olacağı konusunda. Geçtiler çocuk yapma isteklerinden bahsettiler. Ben kalıncaya kadar böyle bir konu yok bu arada. Hamilelik hormonları mi, dolmusluktan mi bilmiyorum ama büyük kavga ettim aciklicaksin bunları diye, asla kabul etmedi her şey olması gerektiği şekilde olmuş. Hiç zorlamamis.( Herşeyi sıkıştırarak evledigimiz için ailem düğün görmek istemiyor, stres oluyorlar artık). Neyse dedimki hayatta bunları bende bir kere yasayacaktim ama hepsinin içine coreklendin, her ilgi odağı olduğum noktada ( böyle meselelerde konu siz olursunuz sonuçta) ben de , bende diye araya girdin resmen, herkes senle de ilgilensin sana da naptın diye sorsunlar istedin, niye yaptın bunları diyorum. Tabi bunlara da cevap yok. Sonuçta onun vaktinde de olacaktı. Bari birlikte hamile olmayalım yeter artik birine göre yaşamayı bırak diye kızdım, annem ikimiz doğum yapsak hangimize yardıma gelecek, niye sırayla değilde insanları iki arada bırakıyorsun, benim cocuguma yardımı bıraksa bir daha görüşmem annemle mi düşman etcen beni diyorum,( çocukluğum böyle geçti, 3 kardeşim var benim, hasta olunca annem döverdi , digerleiyle ilgilenemiyormus düşünün gerisini, bu kardeşimde hep hastaydı zaten). Aramızda da 1.5 yaş var. Travma gibi yani, benimle ilgili şeylerde birazcikda benim yüzüme bakılsın artık ya, en azından çocuğum haketsin bunu. Sen böyle dediğin için çocuk yapamiuorum ben dedi bana. 8 aylık hamileyim, şu an 1 aylık hamile. Dedim ikincide haber vereyim de arayi açma bu kadar, gülüyor. Ben sürekli olduğu için artık buna takintiliyim, gerçekten anlayış gosteremiyorum, bir ömür böyle mi gececek