Eve girdiğinizde sizi gördüğü halde 'Sen mi geldin?' sorusuna cevap veriyor musunuz?

Açıkçası cevap vermem.

Çünkü o soru soru değil, refleks. Beni görmüşsün, anahtarı duymuşsun, hatta göz göze gelmişiz…“Sen mi geldin?” o anda bilgi almak değil, alışkanlıkla çıkan bir cümle oluyor.

Genelde ya gülümserim ya da

“Yok, komşu”

“Benim ikizim”

gibi ufak bir espri yaparım.

Ama ton önemli. Eğer yorgunlukla, dalgınlıkla söylenmişse görmezden gelirim. Bilerek ilgisizce söyleniyorsa, işte o zaman insanın içinden “gördüğünü kabul et bari” demek geliyor.

Cevap vermekten çok anlamına bakarım. Çoğu zaman susmak, cevap vermekten daha nettir.

"Hayır daha yoldayım anne "